Neogotische kustkerk gebouwd in de 19e eeuw in de stijl van de 13e eeuw met opmerkelijke moderne werken, waarvan het schip is bedekt met een prachtig gewelf in geschilderde lambrisering.
De Sint-Sulpitiuskerk ligt in het hart van een gemeente in Ternois die het label “Village Patrimoine” heeft gekregen en heeft verschillende restauraties ondergaan. De belangrijkste werd uitgevoerd door architect Clovis Normand aan het einde van de 19e eeuw. De klokkentoren-poort, die sinds 1906 beschermd is als Historisch Monument, is vermoedelijk intact gebleven sinds het einde van de 15e eeuw.
Een verbazingwekkende kerk gebouwd door Clovis Normand in de 19e eeuw, die een uniek architectonisch element biedt in het noorden van Frankrijk: de elegante en complexe blootgestelde structuur.
Een majestueuze 19e eeuwse neogotische kerk ontworpen door de architect Clovis Normand, die alle karakteristieke elementen van de oorspronkelijke gotische stijl bevat.
Midden op het platteland, aan de poort van de moerassen van Bessin, staat de kerk Saint-Marcouf-du-Rochy, een charmant gebouwtje van romaanse oorsprong.
De voormalige abdijkerk heeft zijn 38 m hoge romaanse portaaltoren behouden. De 2 vierkante torens aan het begin van het bed geven het gebouw zijn karakteristieke silhouet. Het schip, waarvan de hangende sluitsteen gewelven ondersteund worden door composiet zuilen, krijgt veel licht
Een van de eerste kerken van de Reconstructie van Gewapend Beton, zowel monumentaal van omvang als slank van verhoudingen. De neogotische stijl wordt geaccentueerd door de witheid van de muren.
Hoewel Marville vooral bekend is om de rijkdom van zijn renaissance-architectuur, heeft het ook andere originele erfgoedkenmerken, met name op het gebied van religie, met de aanwezigheid van twee afzonderlijke kerken.
In de gemeente Muncq-Nieurlet, in het hart van het Parc Naturel Régional des Caps et Marais d'Opale, biedt de charmante Saint-Joseph kerk een moment van sereniteit in de voetsporen van een bisschop...
De Sint-Mariënskerk van Vic-sur-Seille is sinds 2015 geklasseerd als Historisch Monument. Buiten zijn er grafstenen van de oude begraafplaats, terwijl binnen in het koor van het gebouw het houtwerk van de 18e eeuwse Salival Abdij is versierd.
In de 11e eeuw wordt een woud verdeeld deels aan de Graaf van Vlaanderen en de andere zijde wordt het latere graafschap Artesië. Hier ontwikkelt zich een nieuwe gemeenschap rond de houtnijverheid: Libercourt.
In het hart van de Alpes mancelles, op haar rotsachtige uitloper die uitkijkt over de meanderende Sarthe, waakt de kerk al bijna 1000 jaar over een van de “Mooiste dorpen van Frankrijk”.