Sint Maarten
rue de la Mairie
62156 Dury
Kerk | 1923-1925 | Neoromaans | Katholieke Kerk
Kaart
Openingsuren
01 juli - 31 augustus
ma
di
woe
do
vr
za 10.00 - 18.00
zo
Beschrijving
In 1920 sluit de gemeente zich aan bij de coöperatie voor de wederopbouw van kerken van het bisdom Arras, die architect Honoré Pons aanwijst. Voor de kerk van Dury, die tussen 1923 en 1925 werd herbouwd, liet hij zich inspireren door de romaanse kunst en ontwierp hij een schip met zijbeuken en een afgerond koor. Hij voegde een bijzonderheid toe door de ingang tegenover de klokkentoren te plaatsen. De glas-in-loodramen werden in 1926 gemaakt door de Compagnie des vitraux d'art de Bruxelles dankzij donaties van de bevolking. Wat de inrichting betreft, was art deco de artistieke stroming die in de jaren 1920 in zwang was. Het liturgisch meubilair is daar een perfect voorbeeld van: het hoofdaltaar, het koor, de biechtstoel...
In de jaren 1950, na de Tweede Wereldoorlog, verbleef de kunstenaar Émile Flament in Dury. Hij werkte aan een decoratieve fresco in het koor. De gezichten van de personages rondom Christus lijken opvallend veel op die van de inwoners. Deze fresco is namelijk uitsluitend mogelijk gemaakt dankzij de financiering van donateurs. Om deze herinnering te bewaren en hen te bedanken voor hun genereuze bijdrage, schrijft hij hun namen op een lijst die hij in de muur verzegelt.
De kerk van Dury vertelt niet alleen het verhaal van een heropbouw: ze getuigt ook van de heropleving van dit dorp, door een discrete maar voor toekomstige generaties zo waardevolle geste.
Vertaald met DeepL.com (gratis versie)
Foto's
Merkwaardige elementen
Doopvont
Een eenvoudige zandstenen zuil vormt de steun waarop een koperen doopvont met twee bassins rust. Het geheel dateert waarschijnlijk uit de 16e eeuw en staat sinds 1986 op de monumentenlijst.
Er is een omheining geplaatst van stukken van de oude communiebank.
Vertaald met www.DeepL.com/Translator (gratis versie)
Fresco van Émile Flament
Dit fresco, gemaakt in 1951-1952, illustreert het Laatste Avondmaal, de Kruisiging, de Wederopstanding en de Hemelvaart. Het grootste geheim ervan ging schuil achter de verf: een cartouche met de lijst van donateurs, wier gezichten te zien zijn onder de gelaatstrekken van de personages rondom Christus. Deze geste van de kunstenaar herinnert aan de inzet van een gemeenschap die zich verenigde in de wederopbouw van het dorp na de beproevingen van twee wereldoorlogen.
Vertaald met www.DeepL.com/Translator (gratis versie)
Art-decomebank
Tussen de twee wereldoorlogen ontstond er een heropleving van de sacrale kunst, waarbij hedendaagse kunst zijn intrede deed in de kerken via een nieuwe artistieke stroming: art deco. Het liturgisch meubilair maakt gebruik van de algemene codes van deze stijl: geometrische vormen en eenvoud in de decoratie.
Zo zijn de koorstoelen, het hekwerk rond het doopvont, de preekstoel en de altaren een perfect voorbeeld van de ontwikkeling van deze artistieke stijl in de provincies.
Vertaald met www.DeepL.com/Translator (gratis versie)
Gebrandschilderde ramen en kruiswegstaties: een collectieve impuls
De bevolking is zeer betrokken bij de inrichting en decoratie van de kerk van Dury. Deze collectieve impuls begon in de jaren 1920 met de financiering van de gebrandschilderde ramen en de kruiswegstaties, waarop nog steeds de namen van de donateurs op elk frame staan vermeld.
Vertaald met www.DeepL.com/Translator (gratis versie)
Siméon Lourdel
Hij werd in 1853 in Dury geboren in een zeer gelovig boerengezin, sloot zich al snel aan bij de missionarissen van Afrika en werd in 1877 in Algiers tot priester gewijd. Twee jaar later arriveerde hij in Buganda (Oeganda) met de eerste katholieke missionariskaravaan onder leiding van Léon Livinhac. Hij kreeg de bijnaam “Mapéra” (mijn vader) en droeg bij aan de verspreiding van het katholicisme in de regio, voordat hij in 1890 op slechts 37-jarige leeftijd overleed.
Vertaald met www.DeepL.com/Translator (gratis versie)
Dorp van weleer
Dury is een klein natuurparadijs in de buurt van de Sensée-vallei. Het dorp, dat het label ‘erfgoeddorp’ draagt, lijkt bevroren in de tijd met zijn bakstenen gebouwen, zijn vierkante boerderij, zijn grote huizen uit het begin van de 20e eeuw, zijn oude brouwerij en zijn oude elektrische korenmolen. Maar dan, om de hoek van een straat, of gewoon voor je de kerk binnengaat, zie je een getuige van het door oorlog getekende verleden, een herinnering aan de Eerste Wereldoorlog.
Vertaald met www.DeepL.com/Translator (gratis versie)
