01 juni - 30 september
ma -
di -
woe -
do -
vr -
za 14.00 - 20.00
zo 14.00 - 18.00
zaterdag : 18.30
De kerk ligt nabij een oude Romeinse weg. Ze is zeer oud (13de eeuw), toegewijd aan de Maagd, opgetrokken in lokale zandsteen, met zowel romaanse als gotisch elementen.
De schrijnwerkerij gerestaureerd in 2010, is nog origineel. Het meeste eikenhout kon worden gedateerd door de moderne dendrologie, namelijk uit 1276.
Het koor opmvat gestoeltes en een hoofdaltaar die voortkomen uit de abdij van Cambron-Casteau. De blauwe steen van de streek is goed vertegenwoordigd in de doopvont, het wijwatervat, de betegeling, de grafstenen. Bemerk ook de preekstoel, de twee biechtstoelen (Lodewijk XV) en een Goddelijke Barmhartigheid uit de 16de eeuw.
De zijdelingse muren van het koor zijn bekleed met prachtige wandbetimmeringen van zes eiken panelen in régence- of Lodewijk XV-stijl (18de eeuw). De herkomst is onzeker, maar mogelijk zijn ze afkomstig uit de verdwenen abdij Saint-Pierre van Hasnon bij Valenciennes. De panelen tonen reliëfbustes van de evangelisten en verschillende kerkvaders, waaronder Sint Augustinus, Sint Gregorius de Grote, Sint Hieronymus, Sint Hubertus en Sint Ambrosius.
In het midden van het hoofdaltaar staat het beeld van Onze-Lieve-Vrouw Hemelvaart, opgenomen in een onecht retabel met zes Korintische zuilen. In de zij¬nissen bevinden zich de bustes van de apostelen Sint-Pieter en Sint-Paulus. Daarnaast, geflankeerd door twee putti, staan de beelden van Sint-Rochus en Sint-Antonius Abt. Het bovenste gedeelte toont de Heilige Drie-eenheid, met God de Vader die een wereldbol vasthoudt en naast Hem Christus in een tuniek met ontbloot bovenlichaam.
Op de kruising van het transept staat een massieve toren, het oudste deel van het gebouw, daterend uit de eerste helft van de 13de eeuw. Hij diende waarschijnlijk als schuilplaats tegen rondtrekkende bendes. De toegang tot de eerste verdieping gebeurde via een verborgen deur in het koor. De later toegevoegde dwarsarmen geven de kerk de vorm van een Latijns kruis. De kruising is overwelfd met een gotische boog in rode baksteen en draagt de datum 1527 en de naam van pastoor Collen.
Het pijporgel in het zuidelijke transept telt twee klavieren van 56 toetsen, een pedaal van 30 toetsen en 14 registers. Het werd in 1969 gebouwd door Patrick Collon voor de orgelfabriek van Laken en diende voor de opleiding van organisten onder leiding van Jean Defèche, professor aan de Muziekacademie en het Koninklijk Conservatorium van Mons. In 2011 werd het op initiatief van abt José Boucher geplaatst in de kerk Ste Vierge door de firma Thomas van Stavelot.
De doopvont bestaat uit een zuil in blauwe kalksteen dat eindigt in een achthoekige kuip, dat rust op een uitgehouwen sokkel. Vervaardigd in gotische Henegouwse stijl, dateren ze uit de XV de eeuw. De kuip van de doopvont wordt afgesloten door een houten deksel van recente makelij.
Onder de kruising van het transept ligt de oudste grafsteen van Soignies, die van mevrouw Elisabeth de Laire, overleden in 1264. De zerk toont een gegraveerde figuur van een dame binnen een gestileerd religieus bouwwerk. Al meer dan zeven eeuwen waakt zij discreet over de kerk. Hoewel zij tot de lagere adel behoorde, is zij elegant afgebeeld met een wijde jurk, een rijk mantelkleed en een gebedenboek in de hand.
U ontdekt de romaanse collegiale kerk en ontmoet de heilige Vincent. Bij Chaussée-Notre-Dame is het de Vrouwe van Laire die op u wacht. Maar voordat u er aankomt, kunt u het landschap van de Haute Senne bewonderen. Tot slot, in Horrues, komt u meer te weten over Sint Maarten, Sint Hubertus en hun emblematische dieren.
De kerken, die al eeuwenlang met trots zijn gebouwd, zijn getuigen van de plaatselijke geschiedenis. Met kastelen en boerderijen vertellen ze over een tijdperk en zijn gebruiken. Bent u meer een autopersoon? Onze vierde route biedt u alle gebouwen uit het programma. Een geweldige manier om alles over de regio te leren!