01 januari - 31 december
ma 14.00 - 17.00
di -
woe 9.00 - 10.00
do -
vr 14.00 - 17.00
za 9.00 - 17.00
zo 9.00 - 17.00
zondag 10.45
Deze aantrekkelijke kerk is ingeplant midden in het dorp. Ze is gebouwd met de bekende henegouwse blauwe steen, gewonnen in een nabijgelegen groeve.
De kerk dagtekent uit 1777 en is van classicistische stijl. Aan de buitenzijde bemerkt men, benevens de bakstenen hoge toren, in de buitenmuren ingebouwde grafstenen.
Aan de binnenzijde wordt de aandacht getrokken door het hoogkoor, meer bepaaldelijk door het centrale glas in loodraam dat het Laatste Avondmaal voorstelt, en ook door het koorgestoelte (1884) waarvan de armleuningen leeuwen voorstellen.
Nieuw sedert 2012 : een kruisweg in brons, van sobere makelij die tot meditatie uitnodigt.
KIKIRPA : Fototheek online
Op het dorpsplein staat een klassieke parochiekerk in baksteen en breuksteen, gebouwd in 1776 (vermeld op de verlaagde boog van de torenpoort). Zijmuren, koor- en torenbassementen zijn van herbruikt puin. Hoewel de hoge toren in baksteen is, komt blauwe steen stijlvol tot uiting, vooral in de harpvormige hoeken. Een tiental grafstenen is in de buitenmuren ingemetseld. De decentrale toren trekt onmiddellijk de aandacht; het hoogste van de drie verdiepingen heeft galmgaten onder de breukstenen.
Op een houten sokkel staat het triomfkruis, ca. 1530, een belangrijk kunstwerk van de kerk. De vier evangeliesymbolen sieren de kleine vierlobbige uiteinden: arend van Jan, engel van Mattheus, leeuw van Marcus, stier van Lucas. Christus met lange haren spreidt de armen horizontaal; enkele druppels bloed bespatten zijn gelaat. Maria droogt haar tranen, Jan kijkt de Redder aan met tedere droefheid, beide in klassiek 15e-eeuws drapé.
Vlak bij de kuip van de doopvont die achthoekig is en dagtekent uit de 16e eeuw, bevindt zich een Christusbeeld, gezeten op het kruis, uit dezelfde periode. Het beeld is gemaakt uit polychrome steen. Bedroefd, met doornen gekroond, toont hij een gerimpeld voorhoofd, de mond krampachtig, ingevallen wangen, kijkt hij voor zich uit. De aan elkaar verbonden polsen zijn met een touw vastgeknoopt.
De meeste glasramen vertonen helkleurige afbeeldingen van heiligen. Benevens Sint Elooi, Onze-Lieve-Vrouw die een mantel draagt met lelies versierd, het Laatste Avondmaal in het koor, en verder de H. Nikolaas, patroon van de parochie. Aan de voet van de majestatische bisschop staat een kuip waarin hij de drie geredde kindjes beschermt.
Het koorgestoelte dagtekent van 1884. De armleuningen zijn met leeuwekoppen versierd.
Op het voorste gedeelte van de twee bidstoelen bevinden zich twee engelen, een van elk geslacht (!). Zij dragen een kader waarop de A in hoofdletter voorkomt, wijzend op ; "Ik ben de Alpha en de Omega".
De kerk telt vijf travees, van elkaar gescheiden door stenen pijlers van Toscaanse stijl. Hun dimensie is opvallend. Het gewelf, met naakte bakstenen (1960) heeft de vorm van een sluier. Het bevordert de ernstige plechtige indruk die kenmerkend is voor het ganse interieur.