Sint-Gummarus
Kardinaal Mercierplein
2500 Lier
Kapittelkerk | 1378-1560 | Gotiek | Katholieke Kerk
Kaart
Openingsuren
01 januari - 31 december
ma -
di -
woe -
do -
vr -
za -
zo -
Tijdens de restauratiewerken (2021-2029) aan de Sint-Gummaruskerk wordt ingezet op een permanente publieke openstelling. De wijze van openstelling zal in de loop der jaren wijzigen afhankelijk van het type werken. Meer info.
Kerkdiensten
Beschrijving
De kerk in Brabants-gotische stijl dateert uit de 14de, 15de en 16de eeuw. Verschillende leden van de familie Keldermans evenals Herman en Domien de Waghemakere behoorden tot de bouwmeesters. De toren is 83 meter hoog. De gotische torenspits brandde in 1609 en in 1702 af. Nadien werd in rococostijl een achtkantig dak geplaatst die de toren van overal herkenbaar maakt. Vandaar ook zijn bijnaam ‘’de peperbus’.
De middeleeuwse glasramen zijn beroemd, onder andere voor de ‘Koninklijke glasramen’ (1516-19) die onder andere keizer Maximiliaan van Oostenrijk en Maria van Bourgondië voorstellen. Ook Filips de Schone en Johanna van Castilië, wiens huwelijk hier In 1496 werd ingezegend, zijn afgebeeld.
Het doksaal in Avesnes-steen beeldt zestien staties van de kruisweg uit. Verschillende schilderijen en een triptiek van de familie Colibrant in de straalkapellen. Rijk meubilair en opvallende doopkapel, deels afkomstig uit het karthuizersklooster. Piëta en andere levensgrote beelden. Zilverschat uit de 17de tot 19de eeuw.
Het reliekschrijn van Sint Gummarus wordt elk jaar in processie op de zondag na 10 oktober door drie ploegen van 16 Lierenaars rondgedragen door de stad.
Foto's
Media
Merkwaardige elementen
Het koordoksaal
De Sint-Gummaruskerk is een kapittelkerk met kanunniken in het hoogkoor, terwijl gelovigen in het schip plaatsnamen. Tussen beide stond een doksaal met zangkoor, orgel en kansel. Het laatgotische doksaal in flamboyante stijl lijkt vanop afstand op stenen kantwerk. Van dichtbij zie je de kruisweg in zestien staties, Sint-Gummarus, de evangelisten en kerkvaders.
Glasraam: De Kroning van Onze-Lieve-Vrouw
Dit vijftiende-eeuwse gebrandschilderde raam toont de kroning van Maria door de Drievuldigheid. Een medaillon van lucht en wolken omlijst de grisaille schildering, verwant aan werken van Rogier Van der Weyden en Dirk Bouts. In de negentiende eeuw restaureerde J.-B. Capronnier het glasraam en voegde een vers uit het Hooglied toe: “Kom van de Libanon, mijn Bruid, kom gij zult gekroond worden.”
Sint-Gummarusschrijn
Tijdens de Sint-Gummarusprocessie wordt het 800 kg zware schrijn jaarlijks door Lier gedragen door het Genootschap van kasdragers. Het zilveren schrijn staat verder op het hoogkoor, zonder relieken, die na de processie terugkeren naar het portiekaltaar. In gedreven zilver tonen de vier zijden scènes uit de legende. Bovenop prijkt een reliekostensorium als zilveren boompje. Edelsmid Wierick Somers III maakte dit 17e-eeuwse kunstobject.
De Colibranttriptiek
Joris Colibrant bestelde voor zijn bedevaart een altaarstuk maar stierf onderweg en zag het nooit. Goossen Van der Weyden, kleinzoon van Rogier, schilderde een drieluik rond de zeven vreugden en smarten van Maria: links Gabriël met de boodschap, centraal haar huwelijk met Jozef, rechts Jezus’ opdracht in de tempel. Het werk overstijgt realisme door een diep symbolische betekenislaag.
De Lierse kopie van de lijkwade van Turijn
Op dit fijn geweven doek zijn de voor-en achterzijde geschilderd van de gestorven Christus. Het lijkt dat hij op de textiel lag, dat over zijn hoofd werd gevouwen. De originele Lijkwade van Turijn is driemaal groter dan onze kopie, maar zwaar beschadigd door brand. De maker blijft onbekend. Het doek behoorde ooit toe aan Margaretha van Oostenrijk en werd door haar chevalier d’honneur geschonken aan een Lierse abdij.
Schilderij “Het laatste avondmaal”, Maarten De Vos.
Maarten De Vos trok naar Italië en keerde terug met renaissance-motieven. In zijn “Laatste Avondmaal” verwijzen torszuilen en kruiken met mythologische scènes naar de herleving van de oudheid. Toch overheerst het menselijke leed van Christus: de apostelen tonen onverschilligheid voor zijn eenzaamheid, alsof de schilder al vooruitwijst naar de doodsangst in de Hof van Olijven.
Partners
