01 juni - 30 juni
ma -
di -
woe -
do -
vr -
za 10.00 - 18.00
zo 10.00 - 18.00
01 juli - 31 augustus
ma 10.00 - 18.00
di 10.00 - 18.00
woe 10.00 - 18.00
do 10.00 - 18.00
vr 10.00 - 18.00
za 10.00 - 18.00
zo 10.00 - 18.00
01 september - 16 september
ma -
di -
woe -
do -
vr -
za 10.00 - 18.00
zo 10.00 - 18.00
zaterdag 18.30
Het gebouw dat zich in het midden van het dorp bevindt straalt een uitgesproken landelijke charme uit. Het staat midden een ommuurd kerkhof met veel groen. In 2011 werd het millennium van de parochie gevierd. Voor deze gelegenheid werd de kerk binnen opnieuw mooi geschilderd. Deze werken vallen erg in de smaak van gelovigen en bezoekers. Het gebouw, opgetrokken in steen uit de regio komt haast als nieuw te voorschijn. Het was zeker noodzakelijk na de verschrikkelijke vernielingen ondergaan ondermeer in 1944 tijdens de Slag der Ardennen.
Volgens een oorkonde van 1011, bestond er toen reeds een kerk te Dochamps. Een in een muur ingemetselde gedenkplaat herinnert aan een vroegere vernieling in 1642, gevolgd door een restauratie die tot een goed einde werd gebracht dank zij de welwillendheid van twee streekgenoten, de gebroedes Lamormainy, priesters, waarvan één, Willem, de biechtvader was van keizer Ferdinand II.
Binnenin valt de zoldering op, versierd met stucs in 1955, alsmede de gebeeldhouwde lambrisering, werk van Victor Demanet.
Bovendien zijn er nog enkele mooie standbeelden: een Christus op het Kruis (18e eeuw), en volksheiligen zoals de H. Rochus en de H. Antonius (19e eeuw), maar ook de doopvont (17e eeuw).
Op ontdekkingstocht met de familie
Deze massieve poort is hoogstwaarschijnlijk de originele. Zij is van massief eik en beslagen met dikke vierkanten spijkers. De bovenste opening is versierd met elegante zuiltjes omringd door dikke ijzeren tralies. Op het bovenstuk van de poort zien we "1644" gegraveerd, het jaartal van het herstel van de kerk. Dit is één van de zeldzame delen van de kerk die de aanvallen uit de "Slag om de Ardennen" in 1944 overleefd heeft.
Deze zwarte marmeren steen (1660) eert de broers Germay, ook Lamormainy genoemd, twee jezuïeten uit het nabijgelegen Lamormenil, die de fondsen verzamelden voor de heropbouw van de kerk na de vernietiging in 1642. De steen bevindt zich nu in het narthex, maar stond vroeger in het koor, waarschijnlijk geplaatst bij de herinwijding van de kerk op 1 oktober 1660 door Jean-Antoine de Clavier, gezant van de Prins-Bisschop van Luik.
De oude stucplafond werd in 1944 volledig verwoest. Het huidige plafond, voltooid in 1956 door kunstenaar Victor Demanet, reputé als medailleur en bronzen beeldhouwer, behield de motieven van het oorspronkelijke. Het bestaat uit vijf grote medaillons met de 12 apostelen, de Zegenende Christus, de Maagd Maria en Johannes de Doper. Boven het koor bevinden zich vijf bas-reliëfs van het mystieke Lam Gods en de vier evangelisten.
De portretten op de muur zijn, net als het plafond, het werk van Victor Demanet en uitgevoerd in eik door het atelier van de abdij van Maredsous. Het doksaal toont negen medaillons van heiligen verbonden aan muziek, met de wapenschilden van Paus Pius XII en bisschop André-Marie Charue. De lambrisering telt 32 medaillons van heiligen. Het H. Victor in het rechter transept en H. Jeanne bij het koor, gesigneerd 1956, zouden portretten van de kunstenaar en zijn vrouw zijn.
Het oude hoofdaltaar dateerde uit het begin van de 18de eeuw en werd verwoest in 1944. Het huidige (1701) komt van de Sint Martinuskerk in Forrières. Zijn stijl is vergelijkbaar met het oorspronkelijke. Het schilderij achter het tabernakel: "Calvarieberg met Maria Magdalena" (17de-18de eeuw) is zojuist gerestaureerd in zijn originele heldere tinten. Dit hoofdaltaar werd aangekocht vóór de afbraak van de Saint-Pholienkerk van Luik die een gemeentelijke opkuis deed.
Het Charter van Balderic II werd onder diens heerschappij geschreven, toen hij prins-bisschop van Luik was (1008-1018). Het geeft de kerk van Dochamps en zijn inkomsten aan de Heilige Kruis collegiale kerk van Luik, voor het onderhoud van zijn kanunnikken. De kerk van Dochamps werd hierdoor zeer sterk verbonden met dit kapittel en dit tot het einde van de 18de eeuw (dus gedurende bijna 800 jaar). Dit document is de oudste notitie van het -duizen jaar oud- dorp.
Van kerktoren naar kerktoren in het hart van de Ardennen (autoroute 1) – De meeste religieuze kunstvoorwerpen zijn geschonken door dankbare parochianen. De ambachtslieden en kunstenaars die ze door de eeuwen heen hebben gevraagd, hebben hun uren voor deze geloofsgetuigenissen niet geteld. Zoveel bewonderenswaardige en ontroerende werken!
Van kerktoren naar kerktoren in het hart van de Ardennen (fietstocht 1) – Hoeveel geluk hebben we dat wij zoveel “bouwstenen” in de ondergrond hebben. In dit deel van de Ardennen vinden we vooral schist en zandsteen of een mix van beide. De kerken die in deze rotsen zijn gebouwd, ontlenen er hun bijzondere karakter aan … Dit is een route voor liefhebbers van klimmen.