Sint-Pieter
Parvis Saint-Pierre 9
7860 Lessines
Kerk | 1075 - 1952 | Romaans, Gotiek | Katholieke Kerk
Kaart
Openingsuren
01 april - 31 oktober
ma 9.30 - 17.30
di 9.30 - 17.30
woe 9.30 - 17.30
do 9.30 - 17.30
vr 9.30 - 17.30
za 9.30 - 17.30
zo 9.30 - 17.30
01 november - 31 maart
ma 9.30 - 16.00
di 9.30 - 16.00
woe 9.30 - 16.00
do 9.30 - 16.00
vr 9.30 - 16.00
za 9.30 - 16.00
zo 9.30 - 16.00
Beschrijving
De dekenale Sint-Pieterskerk in Lessen, op enkele stappen van het beroemde hospitaal Notre-Dame à la Rose, geklasseerd als uitzonderlijk erfgoed van Wallonië, heeft een bijzonder karakter. Ze valt op door haar afmetingen (meer dan 45 m lang en bijna 34 m breed) en door haar structuur: tussen toren, kapellen en een vijfhoekig koor - een van de interessantste bouwwerken uit de 14e eeuw in Henegouwen - lijkt het interieur op een hallenkerk met vijf beuken. In werkelijkheid sluiten langs weerszijden van een 12 m hoge hoofdbeuk drie grote kapellen aan die functioneren als dubbele zijbeuken.
De kerk staat op de plaats van een vroegere kapel, gevolgd door een eerste romaanse kerk vóór 1075 en een tweede aan het einde van de 12e eeuw. Nadien onderging het gebouw talrijke uitbreidingen en restauraties.
Op 11 mei 1940 werd de kerk door Duitse brandbommen verwoest. Pas begin 1950 startten de herstellingswerken, wat leidde tot de herinwijding op 22 mei 1952. Architect Simon Brigode gaf de kerk haar oorspronkelijke soberheid en licht terug; het gebouw is sinds 1941 als monument geklasseerd.
Het bovenste deel van de toren en het lichtbeuk van de hoofdbeuk dateren uit de tweede romaanse kerk van de 12e eeuw, maar het grootste deel is gotisch en ontstond tijdens werken tussen 1356 en 1817.
Kunstwerken en meubels die in 1940 werden gered, keerden terug. Andere oorlogsschade werd later hersteld: het groot orgel in 1989, en doopvont, zijaltaren en drie klokken pas in 2013.
Gastvrij, licht en historisch rijk wacht de Sint-Pieterskerk op uw bezoek.
KIKIRPA : Fototheek online
Foto's
Merkwaardige elementen
Arendlezenaar
Zoals aangegeven door de initialen P.D.L.P.M.F. (Pierre De LesPesse Me Fecit) op de gebogen voet en het jaartal 1647 op de aardbol, werd dit opmerkelijke messingwerk midden 17de eeuw gemaakt door gieter Pierre de Lespesse. De adelaar symboliseert de evangelist Johannes, de “Adelaar van Patmos”, maar ook het Goede dat het Kwaad overwint, want hij grijpt een omvergeworpen draak. In 1940 onder de triomfboog geplaatst, doorstond het het vuur en kreeg het in de herstelde kerk zijn functie terug.
De reliekschrijnen van Sint-Mansuetus
In 1685 kwamen de relikwieën van de tweede parochiebeschermheilige, de jonge 3de-eeuwse martelaar heilige Mansuetus, aan. Het grootste deel van zijn lichaam werd bewaard in een barokke reliekschrijn van bepleisterd en verguld lindehout met zijn borstbeeld. In 1901 liet een belangrijke Lessinese familie een neogotisch schrijn in verguld en verzilverd koper maken bij Wilmotte et fils in Luik. Sinds 1952 worden beide kisten samen tentoongesteld, met de relikwieën in de kist van 1901.
Koor
Gebouwd in 1356 van Doornikse steen, is het een van de weinige belangrijke 14de-eeuwse religieuze gebouwen in de regio. Buiten zijn de gebeeldhouwde raamversieringen - bloemen, fleurons en monsters - nog zichtbaar. Binnen kregen de sierlijke zuiltjes op een bankje pas in de 16de eeuw hun gewelf, met sleutels van het lam en vijfbladige rozen. De originele lamsleutel wordt tentoongesteld in de Memorial Space (Kapel van de Heilige Drievuldigheid).
De liggende Christus
Sinds de Middeleeuwen staat de Sint-Pieterskerk centraal in de unieke Noord-Europese Goede Vrijdag-trilogie: dienst, processie en begrafenis. Na de vernietiging in 1940 bestelde men een nieuwe liggende Christus bij Harry Elstrøm. Aan het einde van de dienst wordt Christus door boetelingen met fakkels, lantaarns, rammelaars en trommels door de donkere straten gedragen, om te rusten in de kapel van de Heilige Barbara, ook “Kapel van Onze Lieve Vrouw van Zeven Smarten” genoemd.
Oksaal
Het oksaal, in 1616 in de triomfboog van het koor geplaatst, was een beperkte kopie van dat in de Kathedraal van Doornik. Verplaatst naar het einde van het middenschip in 1758, werd het daar in 1940 beschadigd; de reling werd in 1941 gelukkig verwijderd voor de gewelven instortten. Het toont Passiescènes, beelden en wapenschilden. Hoofdelementen - scènes, nissen, beelden en borstweringen - zijn nu te zien in de Ruimte van het Geheugen.
Modillons
Het betreft 86 modillons die de randen van de eikenhouten dakpannen van de kapellen ondersteunen, gemaakt in opdracht van de Belgische kunstenaar Basile Lamon, winnaar van de Prix de Rome 1947. Hij liet zich inspireren door Bijbelse onderwerpen, eucharistische symbolen en de ambachten van de restauratie. Om ze te zien, neem een verrekijker mee of bezoek de Sint-Barbara-kapel waar foto’s worden tentoongesteld.
