Sint-Pientus, Sint-Agen, Sint-Columba
Rue de l'Eglise
57630 Moyenvic
Kerk | 1965 | Modernisme | Katholieke Kerk
Kaart
Openingsuren
01 april - 01 november
ma -
di -
woe -
do -
vr -
za -
zo 10.00 - 18.00
Alleen op de 1e zondag van de maand, behalve in juli & augustus (elke zondag).
Kerkdiensten
zondag 9.30
Beschrijving
De laatste zoutmijn van Moyenvic sloot in 1897, tijdens de annexatie van Elzas-Lotharingen door het Duitse Rijk, een periode waarin het dorp werd omgedoopt tot “Medewich”. Het dorp bleef gespaard tijdens de Eerste Wereldoorlog, maar werd in 1940 volledig verwoest door ongeveer 500 granaten en tien brandbommen. De inwoners werden verdreven en families uit de streek van Bitche werden er gehuisvest.
Het dorp werd op 8 november 1944 bevrijd en moest volledig worden herbouwd. Het ministerie van Wederopbouw en Stedenbouw vertrouwde deze werkzaamheden toe aan architect Pierre Pagnon.
De wederopbouw van de huidige kerk werd in 1965 uitgevoerd door de Parijse architect Gilles Bureau. Deze vervangt de oude gotische kerk uit de 14e eeuw, die geklasseerd is als historisch monument. De zeldzame naam van de kerk is een eerbetoon aan de Griekse heiligen Agent, Pient en Colombe, die in de 4e eeuw het gebied kwamen evangeliseren en als kluizenaars in Moyenvic leefden. Zij worden op 30 oktober gevierd.
Laat u niet misleiden door het ruwe en koude uiterlijk van het beton aan de buitenkant: binnenin straalt een zacht blauwachtig licht. Tussen het resoluut moderne meubilair zijn enkele oudere elementen harmonieus geïntegreerd.
Foto's
Merkwaardige elementen
Gebrandschilderde ramen
De glas-in-loodramen zijn het resultaat van een samenwerking tussen de Lotharingse schilder Camille Hilaire, de beeldhouwer Claude Goutin en de meester-glasblazer Benoît. Ze zijn gemaakt van glasplaten die in beton zijn geplaatst en baden de kerk in gekleurd licht: een groot glasraam verlicht het koor, terwijl 50 rechthoekige ramen in verspringend patroon het schip verlichten.
Kruisweg
De kruisweg is te zien in de lage glas-in-loodramen van het schip. De stations, gebeeldhouwd door Claude Goutin, combineren betonelementen met grijstinten. Ze zijn geïntegreerd in de glasplaten en bieden een moderne en heldere interpretatie van de Passie.
Grafsteen
Achter in het koor staat een grafsteen in de vorm van een Latijns kruis uit 1553. In het midden houdt een hand een emmer wijwater vast, een zeldzaam en symbolisch motief. Deze grafsteen, waarschijnlijk afkomstig van de oude begraafplaats, getuigt van de oude geschiedenis van de parochie.
Orgelkast
De orgelkast is afkomstig uit de abdij van Salival. Het dateert uit de 16e eeuw en heeft een rijke renaissancedecoratie, vergelijkbaar met die van de preekstoel van de Sint-Mariakerk in Vic-sur-Seille. De gebeeldhouwde panelen, die bewaard zijn gebleven van het oude orgelbalkon dat in 1944 werd vernietigd, zijn in 1970 door Haerpfer-Erman opnieuw gemonteerd op het huidige orgel, wat getuigt van een opmerkelijk regionaal vakmanschap.
