01 april - 30 september
ma 10.00 - 18.00
di 10.00 - 18.00
woe 10.00 - 18.00
do 10.00 - 18.00
vr 10.00 - 18.00
za 10.00 - 18.00
zo 10.00 - 18.00
01 oktober - 31 maart
ma 10.00 - 17.00
di 10.00 - 17.00
woe 10.00 - 17.00
do 10.00 - 17.00
vr 10.00 - 17.00
za 10.00 - 17.00
zo 10.00 - 17.00
+33 3 29 89 06 47
zondag : 9.30 / 10.30
Het hertogdom Bar-le-Duc, dat sinds het Verdrag van Brugge van 1301 deel uitmaakte van het onveranderlijke Barrois, viel lange tijd onder het Heilige Roomse Rijk. Het Verdrag van Wenen van 1738 droeg Lotharingen en het Barrois voor de duur van het leven toe aan Stanislas Leszczynski, voormalig koning van Polen en schoonvader van Lodewijk XV. Bij zijn overlijden in 1766 werd het gebied definitief bij het Koninkrijk Frankrijk gevoegd.
Enkele eeuwen later bevond Spada zich in het hart van de gevechten van de Eerste Wereldoorlog. De gemeente en haar kerk, die door de frontlinie werden doorkruist, werden volledig verwoest, evenals de archieven, waardoor slechts een ansichtkaart overbleef die getuigt van de schade en de ruïnes. De gemeente, die met het Oorlogskruis werd onderscheiden, begon aan de wederopbouw met de architecten François Tréchot en Charles Langlois uit Saint-Mihiel. Hun ontwerp, dat in 1924 werd goedgekeurd, ging van start op de funderingen van de oorspronkelijke kerk.
De Sint-Pieterskerk bestaat uit een enkel schip dat wordt verlengd door een koor met een vlakke apsis. Ze herbergt vooral een uitzonderlijk werk van de van oorsprong Italiaanse kunstenaar Duilio Donzelli: een monumentale fresco waaraan in 1938-1939 werd begonnen, maar die onvoltooid is gebleven, waarschijnlijk als gevolg van budgettaire beperkingen. De nog zichtbare potloodschetsen getuigen van de „abrupte“ onderbreking van dit omvangrijke bouwproject. Ook het meubilair lijkt onvoltooid te zijn gebleven, zoals blijkt uit de mandorlen boven de zijaltaren, die bedoeld waren om beelden te huisvesten, omringd door engelen.
Vertaald met DeepL.com (gratis versie)
De kerk van Spada heeft een opmerkelijke neogotische gevel die wordt gekenmerkt door drie traveeën met spitsbogen. Het fronton boven de ingang is versierd met een gebeeldhouwd rozetmotief, een vorm die is geïnspireerd op de rozetten van gotische gevels.
Vertaald met www.DeepL.com/Translator (gratis versie)
Het volledig beschilderde koor toont een scène uit het Laatste Oordeel. De staande, stralende Christus zendt met zijn rechterhand zijn licht naar de uitverkorenen en bestraft met zijn linkerhand de verdoemden die branden. Voor hem staan de heilige Petrus (met de sleutel) en de heilige Paulus (met het zwaard). Boven aan de zijkanten van de muurschildering kondigen engelen met hun trompet het Laatste Oordeel aan.
Vertaald met www.DeepL.com/Translator (gratis versie)
Achterin de kerk herdenkt een volledig beschilderde kapel de slachtoffers van de oorlog. Hier bevindt zich het oorlogsmonument. Op de muren lopen beschilderde friezen met afwisselend kruisen en Adrian-helmen, omringd door laurierkransen. Een prachtig patriottisch glas-in-loodraam verlicht deze plek van bezinning.
Vertaald met www.DeepL.com/Translator (gratis versie)
Dit beeld, dat waarschijnlijk uit 1520 dateert, wordt toegeschreven aan de beeldhouwer Jean Crocq, een voorloper van Ligier Richier.
Het beeld heeft zijn polychrome kleurstelling behouden en vertoont een bijzonderheid: de Maagd houdt een sluier in haar hand om het gezicht van Christus af te vegen. Slechts twee andere kerken in de omgeving herbergen een Maagd die deze gebaar maakt, namelijk de kerk van Vassincourt en de kerk van Louppy-sur-Loison.
Vertaald met www.DeepL.com/Translator (gratis versie)
Enkele jaren na het Tweede Vaticaans Concilie werd het hoofdaltaar verplaatst naar de buurt van de doopvont. In het koor werd een nieuw altaar geplaatst: een stenen rol, eigendom van de gemeente, werd naar de kerk gebracht en in tweeën gezaagd. Dit geïmproviseerde altaar, dat vroeger door boeren werd gebruikt om de grond aan te stampen, getuigt van de vindingrijkheid en de inzet van de bevolking en neemt nog steeds een prominente plaats in de kerk in.
Vertaald met www.DeepL.com/Translator (gratis versie)
Begin jaren vijftig stelde een bijeenkomst van het decanaat van Saint-Mihiel voor dat elke parochie een maquette van haar kerk zou meebrengen. Sommige waren van karton of van hout en zijn onderling heel goed te herkennen. Een herinnering die nog steeds levend is bij de ouderen, die zich soms zelfs de naam herinneren van de persoon (of de familie) die de maquette van hun kerk heeft gemaakt!
Vertaald met www.DeepL.com/Translator (gratis versie)
Rond Saint-Mihiel steken regelmatig klokkentorens boven de heuvels uit. Duw de deuren van deze kerken open om de schatten van de Sammiellois te ontdekken. Donzelli, Ligier Richier en andere wachten op je...