01 april - 31 mei
ma -
di 14.30 - 17.00
woe -
do 10.00 - 11.00 • 14.30 - 17.00
vr -
za 14.30 - 17.00
zo -
01 juni - 30 september
ma -
di 14.30 - 17.00
woe 14.30 - 17.00
do 10.00 - 12.00 • 14.30 - 17.00
vr 14.30 - 17.00
za 14.30 - 17.00
zo 14.00 - 17.30
01 oktober - 31 oktober
ma -
di 14.30 - 17.00
woe -
do 10.00 - 11.00 • 14.30 - 17.00
vr -
za 14.30 - 17.00
zo -
Oudenaarde, parel van de Vlaamse Ardennen, is een oud centrum van wandtapijt en edelsmeedkunst, waarvan het stadhuis en de Sint Walburgakerk nog duidelijke getuigen dragen. Van de veertien kapellen is één gewijd aan de heilige Barbara, patrones van de tapijtwevers. De kerkfolder met plattegrond duidt de belangrijkste schilderijen, tapijten, beelden, glasramen, grafzerken en kandelaars aan.
De kerk was altijd rijk gestoffeerd, maar werd in 1566 volledig geplunderd tijdens de beeldenstorm; de huidige inrichting is dus later. Het koor fungeert vandaag als winterkerk en is met een hoge glazen wand van de rest van het gebouw gescheiden.
De kerk, gelegen aan de oudste stadsmarkt, de vroegere Garenmarkt, bestaat uit twee samengevoegde kerken, herkenbaar aan het verschillende bouwmateriaal. Van de vroeggotische kerk in Doornikse kalksteen (12de eeuw) bleven het middenkoor en de twee zijbeuken bewaard. Tot 1534 bouwde men aan een nieuwe kerk in Balegemse kalkzandsteen, waarna men besloot de oude delen te integreren. De bekroning van de westtoren dateert uit 1627; in 1804 vernielde bliksem de torenspits, die niet werd heropgebouwd.
In het eerste kwart van de 20ste eeuw vernieuwde architect Pieter Langerock delen van het interieur in neogotische stijl, waaronder glasramen, altaren en tochtportalen. In de jaren 1960 werd het koor vrijgemaakt, behalve twee 17de eeuwse huisjes die behouden bleven.
Bibliografie: Bouwen door de eeuwen heen in Vlaanderen, deel 15n1, Stad Oudenaarde met fusiegemeenten, Turnhout, Brepols, 1996.
Gepolychromeerd houten beeld van Sint Anna-ten-Drieën uit de 16de eeuw. Op de linkerarm van moeder Anna zit dochter Maria met op haar schoot het kind met een druiventros.
Laat barok altaar toegewijd aan Onze-Lieve-Vrouw van Halle. De confrerie bestaat reeds meer dan 350 jaar. In de zijkapel hangt een Oudenaards wandtapijt.
Gepolychromeerde houten Piëta uit de 17de eeuw. Elders in de kerk staat nog een Piëta daterend uit 1450.
Algemeen binnenzicht van de nieuwe kerk, met zicht op de oudere kerk en de merkwaardige neogotische glasramen.
Houten barokaltaar toegewijd aan de Heilige Cahtarania van Alexandrië. Het altaar is versierd met een schilderij waarop Catharina te herkennen is aan het (gebroken) rad aan haar voeten. Ook boven het schilderij is een rad te zien.
Naast het altaar hangt een statie van een neogotische kruisweg. Dit is de tiende statie: hier wordt Christus van zijn kleren beroofd door soldaten. De overige dertien staties zijn echter nooit gemaakt.
In het koor staat het zwart marmeren hoofdaltaar met daaarop een neogotisch koperen tabernakel versierd met de vier evangelisten en hun bijhorende symbolen. Achter het altaar zijn merkwaardige schilderijen in de muur verwerkt. Op de schilderijen is de Orde der Trinitariërs afgebeeld. Hun opdracht was het bevrijden van christelijke slaven uit de handen van de Saracenen (tegenstanders van de Christenen). Tegenwoordig is het een katholieke bedelorde met vestigingen over de hele wereld.