01 januari - 31 december
ma 8.00 - 18.00
di 8.00 - 18.00
woe 8.00 - 18.00
do 8.00 - 18.00
vr 8.00 - 18.00
za 8.00 - 18.00
zo 8.00 - 18.00
Westrozebeke is vooral bekend door de Slag bij Westrozebeke (1382), waarbij de Vlamingen een zware nederlaag leden tegen de Fransen. Volgens de legende beschermde een rode draad rond het dorp de inwoners tegen het oorlogsgeweld. De zeven bevestigingsplaatsen worden vandaag herdacht door de zeven kapelletjes langs de Ommegang. Sinds de veldslag groeide de verering van Onze-Lieve-Vrouw van Westrozebeke sterk.
Over de bouwgeschiedenis van de kerk is weinig bekend. Vermoedelijk stond er al in de 12de eeuw een stenen kerk. Tijdens de Beeldenstorm van 1566 werd een deel ervan beschadigd. Rond 1740 werd de oude kerk afgebroken en vervangen door een nieuw gebouw, dat tijdens de Eerste Wereldoorlog volledig werd vernield. De huidige kerk is een reconstructie uit de jaren 1920.
In het koor bevindt zich het beeld van Onze-Lieve-Vrouw van Westrozebeke, eeuwenlang een belangrijk bedevaartsoord. Het oorspronkelijke beeld werd na de slag van 1382 naar de kerk overgebracht, maar ging verloren tijdens de Beeldenstorm. Het huidige 16de-eeuwse beeld werd tijdens de Eerste Wereldoorlog tijdig in veiligheid gebracht en verbleef tijdens de wederopbouw tijdelijk in de Sint-Michielskerk van Roeselare.
De wit bepleisterde hallenkerk had oorspronkelijk een muurschildering in het noordelijke koor met een allegorische voorstelling van Westrozebeke, gedragen door twee engelen.
De glasramen in het zuidelijke koor zijn gewijd aan de Heilige Jozef, terwijl die in het noordelijke koor gewijd zijn aan Onze-Lieve-Vrouw van Westrozebeke.
En 1936 bouwde Jules Anneessens uit Menen het doksaalorgel met twee klavieren, een voetklavier en 18 spelen. De pneumatische tractuur werd in 1987 vernieuwd. Het orgel wordt jaarlijks onderhouden door Paul Andriessen. Vooraan staat een koororgel van Philippe Busschaert (1980), met mechanische tractuur, één klavier, aangehangen voetklavier en 6 spelen. Beide orgels begeleiden de liturgie en worden ook bespeeld door internationaal gerenommeerde organisten tijdens concerten.
Op het linkerraam van het noordelijk koor zijn Filips de Stoute en Margaretha van Male afgebeeld. Zij komen in 1384 naar Westrozebeke en stellen er een processie in als dank voor de steun van O.L.Vrouw tijdens de Slag van Westrozebeke (1382). Het rechterraam toont O.L.Vrouw van Westrozebeke in een kapelletje aan een boom, met de kerktoren op de achtergrond. Het zuidelijk koorraam beeldt Christus af aan het sterfbed van Jozef, met Maria, een lelie en een biddende engel.
Op 24 maart 1916 werd de pakketboot Sussex op weg van Engeland naar Frankrijk getorpedeerd. Aan boord waren 320 passagiers, onder wie 11 inwoners van Westrozebeke. De boeg werd vernield, maar 192 opvarenden werden door de vissersloep Marie-Thérèse gered. Ook alle Westrozebekenaren overleefden. Uit dank schilderde de geredde Albert Debaes in 1934 deze gebeurtenis naar een foto uit Le Miroir. Het werk werd jaarlijks meegedragen in de Mariaprocessie.
Op het hoogaltaar staan vier koperen kandelaars uit 1935 met het wapenschild van Menen, gedragen door drie liggende leeuwen. Daarnaast bevinden zich twee grote kandelaars uit 1937 met negentien elektrische kaarsen en blauwe sierstenen, en twee kleinere uit 1938 met dertien kaarsen en rode sierstenen. Alle zijn versierd met druivenbladeren en druiventrossen in art-decostijl. Deze en andere kandelaars in de kerk werden geschonken door bedevaarders uit Menen.