01 mei - 30 september
ma -
di -
woe 9.00 - 18.00
do 9.00 - 18.00
vr 9.00 - 18.00
za 10.00 - 12.00
zo -
22 oktober - 01 november
ma 9.00 - 17.00
di 9.00 - 17.00
woe 9.00 - 17.00
do 9.00 - 17.00
vr 9.00 - 17.00
za 9.00 - 17.00
zo 9.00 - 17.00
15 december - 31 december
ma 9.00 - 12.00 • 14.00 - 17.00
di 9.00 - 12.00 • 14.00 - 17.00
woe 9.00 - 12.00 • 14.00 - 17.00
do 9.00 - 12.00 • 14.00 - 17.00
vr 9.00 - 12.00 • 14.00 - 17.00
za 9.00 - 12.00 • 14.00 - 17.00
zo 9.00 - 12.00 • 14.00 - 17.00
Bij het verlaten van Arras richting kust kan men niet naast de prachtige stenen kerktoren kijken die boven alles uitsteekt. Het dorp bevindt zich in de holte van de vallei, maar de kerk is gebouwd op een oude feodale heuvel; ze domineert het landschap samen met de schouw van de oude nabijgelegen suikerfabriek.
De kerk van Savy heeft de hoogste haakpijltoren van de streek, zichtbaar van meer dan 10 kilometer in het rond. De pijlen met haken zijn typisch voor Artesië. Men moet omhoog kijken om de verscheidenheid van de steensculpturen te zien die de randen van de hoge zeshoekige toren versieren.
De kerk werd bevestigd sedert de 12e eeuw, ze werd herbouwd in de 16e en in de 17e eeuw. De indrukwekkendetoren met 5 verdiepingen en voorzien van een getand terras met een loopbrug met daarbovenop de toren met haken dateert uit deze periode.
Men komt binnen in de kerk langs een klein portaal aan de noordzijde, waarvan het gewelf versierd is met sleutels die de vier evangelisten en het paaslam voorstellen.
Wat het meubilair betreft zien we iets zeldzaam op een biechtstoel : een vinger op de mond hetgeen staat voor het biechtgeheim. Als we even kijken naar de brandramen worden we herinnerd aan het leven van Sint Maarten, de heilige evangelisator van de streek.
De Sint-Maartenskerk is ingeschreven in de inventaris der Historische Monumenten sedert 10 juni 1926 en het dorp draagt het label “Patrimoniumdorp”.
Deze Maagd, waarschijnlijk afkomstig van een calvarieberg en geplaatst in de kerk, dateert uit de 18e eeuw. Ze is 77 cm hoog, gemaakt van gebeeldhouwd eikenhout en beschilderd in wit en goud.
Deze preekstoel, uitgevoerd in pure neogotische stijl uit de 19e eeuw, is rijkelijk versierd met eikenhouten beeldhouwwerk dat herinnert aan het belang van dit element voor de prediking. De centrale zijde van de kuip toont Christus in majesteit, of Christus in glorie: met een aureool en zittend op een troon, zegent hij met zijn rechterhand en houdt hij de Schrift in zijn linkerhand. Hij wordt omringd door de vier evangelisten, die elk een boek vasthouden, met aan hun voeten hun respectieve symbool: Marcus en de leeuw, Matteüs en de man, Johannes en de adelaar, en Lucas en de os. Het geheel wordt bekroond door een pinakel waarop een beeld van Johannes de Doper staat.
De biechtstoel is in de muur ingebouwd en is in neogotische stijl. Twee beeldjes omlijsten de deur: een abt die met een vinger voor zijn mond verwijst naar het biechtgeheim, en een boetelinge, Maria Magdalena. Het fronton stelt de parabel van de verloren zoon voor, waarin de zoon door zijn vader wordt verwelkomd.
Deze doopvont uit het eerste kwart van de 19e eeuw heeft een ongebruikelijke vorm. Hij is gemaakt van rood marmer met witte aders en rust op een zuil. De neoklassieke kuip wordt bekroond door een deksel in de vorm van een schelp.
Het portaal is rijkelijk versierd met beeldhouwwerk. Op elke hoek ondersteunt een figuratieve lampvoet het gewelf, waarop vijf met figuren versierde sluitstenen rusten: in het midden het Paaslam, omringd door de symbolen van de vier evangelisten: de leeuw van Sint-Marcus, de engel van Sint-Mattheüs, de adelaar van Sint-Johannes en de stier van Sint-Lucas.