Sint-Medardus
Rue Saint-Médard
1370 Jodoigne
Kerk | XIII-XIV | Romaans | Katholieke Kerk
Kaart
Openingsuren
01 januari - 31 december
ma 8.30 - 17.30
di 8.30 - 17.30
woe 8.30 - 17.30
do 8.30 - 17.30
vr 8.30 - 17.30
za 8.30 - 17.30
zo 8.30 - 17.30
Kerkdiensten
weekdagen : 8.00
zondag : 11.00 - 18.00
Beschrijving
De Sint-Medarduskerk, uit de 13de eeuw, is geklasseerd en wordt met reden erkend als een van de juweeltjes van Waals-Brabant. Het gebouw in romaanse en gotische stijl herwon zijn originele schoonheid dankzij een passende restauratie in de jaren zeventig.
De witte steen van Gobertange geeft het bouwwerk zijn volle schittering. Vanuit de kruisbeuken trekken het koor en de halfronde apsis de aandacht, alsook de sobere beelden waaronder dat van de patroon Sint-Medardus. Hij werd geboren in 457 en was bisschop en prediker. Hij stond bekend als ,,regenmaker’’. Als we het heiligenbeeld nauwgezet bekijken lijkt het of het ons toelacht.
Vandaar een mooi verhaal dat men graag opdist in Geldenaken. Lang geleden zit een parochiaan te bidden en hij ziet dat er enkele geofferde muntstukken zijn blijven liggen. De verleiding is te groot. De man grabbelt ze mee en ziet dat de heilige hem toelacht. De man reageert: ,,Gij lacht, sint Medardus, goed dan …’’ en hij stak een tweede muntstuk op zak.
De onmiddellijke omgeving van de kerk is erg aantrekkelijk: een gekasseid plein met enkele bomen, een overweldigend open zicht op de wijk, karaktervolle woningen die alles tot een mooi geheel maken.
KIKIRPA : Fototheek online
Site de l'unité pastorale (FR)
Foto's
Media
Merkwaardige elementen
Koor van de Heilige Medardus-kerk
Het halfronde koor met gewelf wordt geflankeerd door twee kleinere absiden, blootgelegd bij de restauratie van de jaren 1970. Hun verwijdering onthulde een romaanse poort links in het koor. Het oostgerichte koor toont beneden vijf romaanse openingen onder bogen, boven vijf gotische ramen die erop aansluiten. Een brede strook markeert de overgang van romaans naar gotisch: de kerk van Sint Medardus illustreert dit treffend.
Klein absiden
De rechtse kleine abside tegenover de centrale abside valt op door de grafsteen. Tot in de 18e eeuw waren alle pastoors van de Sint Medarduskerk reguliere geestelijken, “Professen” van de Hospitaalridders, met de titel “broeder”. Zo vermeldt het grafschrift van Broeder Joannes Stassoul: “Hier ligt begraven Broeder Joannes Stassoul, pastoor van deze kerk”. De laatste Hospitaalbroeder was Remacle Mohy, gestorven in 1621.
Zoldering van de 18e eeuw en gewelven van de zijbeuken
Het hoofdbeukgewelf dateert uit 1759, toen de kerk naar 18e eeuwse smaak werd heringericht. Het werd verlaagd en met stucwerk versierd, waardoor het een rocaille gewelf werd. Oorspronkelijk had het ribben zoals de zijbeuken. Restanten zijn nog zichtbaar: de aanzet in de westgevel, de kolombases onder de pijlers, sporen van pijlers en de bovenvensters van het transept, verborgen achter het verlaagde plafond.
De mystieke extase van de Heilige Theresa van Avilla
Dit religieus tafereel van de Vlaamse School wordt toegeschreven aan Erasmus Quellinus (1607-1678), al houdt het KIK het bij “een onbekende meester”. Het olieschilderij op doek werd mogelijk gemaakt voor de Sint Medarduskerk, ondanks de onduidelijke band tussen de Heilige Theresa en Geldenaken op het einde van de 17e-begin 18e eeuw. Het werk valt op door de verfijnde gelaatsuitdrukkingen en de intense weergave van emoties.
Heilige Helena die een kruis ontvangt van de paius
Olieschilderij op doek van een onbekende meester uit het begin van de 18e eeuw, met indrukwekkende afmetingen zoals gebruikelijk voor kerkschilderijen. Het toont mogelijk de Heilige Helena, moeder van Constantinus de Grote, die het ware Kruis ontdekte. Maar ook Heilige Renildis, vereerd te Mechelen, of Heilige Radegonda, eerste koningin van Frankrijk, kunnen worden herkend, beiden verbonden met relieken van het Kruis.
Gothische poort
Het oorspronkelijke portaal bleef tot 1822 de enige toegang. Toen werd een tweede ingang geopend naast de toren. Bij restauratie in 1970 kreeg de poort opnieuw haar rol als hoofdingang. Het tympaan droeg een beeld van Sint Medardus, vermoedelijk het huidige houten, gepolychromeerde beeld waarvan de voeten zijn afgesneden om te passen. Links zijn sporen van een bidruimte, in 1643 hervormd tot hermitage, de kapel van “kleine Sint Medardus”.
