Sint-Martinus
Place de Ghlin 28
7011 Ghlin (Mons)
Kerk | 1878 | Neogotisch | Katholieke Kerk
Kaart
Openingsuren
01 januari - 31 december
ma 8.30 - 12.00
di 8.30 - 12.00
woe 8.30 - 12.00
do 8.30 - 12.00
vr 8.30 - 12.00
za 8.30 - 12.00
zo 8.30 - 12.00
Kerkdiensten
Beschrijving
De Sint-Martinuskerk werd gebouwd in 1877-1878, ter vervanging van een oude die te klein was geworden. De architect was Guillaume Müller (1833-1907) uit Roeulx. Hij was met name ook de architect van verschillende andere kerken in de regio (Sint-Niklaas in Le Roeulx, Sint-Martinus in Trivières, Sint-Michiel in Graty). De kerk is gerestaureerd in 1959-1960 en in 2022-2023.
Neogotische stijl, in de vorm van een kruis, gebouwd in baksteen en natuursteen. Deze omvat, in het zuiden, de vierkante toren, 30 meter hoog, met daarboven de torenspits van 28 meter hoog; een driebeukig schip met vier traveeën, een transept en een koor met een vijfzijdige apsis. Het voorvlak is van baksteen onderstreept door gehouwen stenen uit de oude kerk. Binnenin zijn de zuilen van harde Franse steen, Morley-steen genaamd, met kleine zuilen van bladerrijke haakkapitelen in blauwe steen uit Soignies en Ecaussines.
De kerk heeft opmerkelijk neogotisch meubilair: het hoogaltaar en het koorgestoelte, de zijaltaren, de preekstoel, twee biechtstoelen en de communiebank. Verschillende opmerkelijke glas-in-loodramen sieren het koor en de beuken. We merken ook de aanwezigheid op van het triomfantelijke kruis en het grote kruis in gotische stijl uit de oude kerk, uit de 15e eeuw.
Andere opmerkelijke elementen: de kruisweg, geschilderd door Florimond Baudrenghien en de doopvont.
KIKIRPA : fototheek online
Foto's
Merkwaardige elementen
Neogotisch koor
Het koor vertoont verschillende neogotische elementen. Het hoogaltaar, ontworpen door de school Sint-Lucas te Gent naar plannen van baron de Béthune, is uitgevoerd in zwart marmer met vergulde accenten. Het tabernakel en de troonhemel in gebeeldhouwd eikenhout zijn versierd met druiven en engelen en bekroond door een calvarie met de wapens van de families de Croÿ en d’Ursel. Polychrome beelden stellen de vier evangelisten voor.
Neogotisch meubilair
De zijaltaren zijn gewijd aan de Onbevlekte Ontvangenis en aan Sint-Maarten. Het gesigneerde Mariabeeld is afkomstig uit de ateliers Meyer en Cie (1877). De eikenhouten preekstoel, vervaardigd door de Sint-Lucaschool te Gent, toont vijf hoogreliëfs en werd in 2020 gerestaureerd. Drie eiken biechtstoelen zijn het werk van Joseph Maréchal (1884-1892). De eiken communiebank, gemaakt door de Sint-Lucaschool tussen 1877 en 1887, telt twaalf medaillons.
Glas-in-lood
De kerk bezit talrijke glas-in-loodramen. In het koor bevinden zich vijf grote ramen uit de jaren 1880, waaronder een centraal raam met vier taferelen en twee zijramen gewijd aan het Heilig Hart en aan Maria die de draak overwint, met familiewapens. In de linker dwarsbeuk en in de beuken dateren de ramen uit de jaren 1930 en tonen zij Maria in art-nouveaustijl. Boven de ingang en het orgel bevindt zich een eigentijds glas-in-loodraam van Bernard Tirtiaux (2015).
Kruisweg
Aangeboden door pastoor Drouillon en geschilderd door Florimond Baudrenghien (1840-1881), afkomstig uit Melles. Zijn zelfportret verschijnt in de veertiende statie samen met dat van de pastoor. De eerste twee staties dateren uit 1877, de overige uit 1878. De doeken (124 × 86 cm) zijn gevat in neogotische eiken lijsten. Het geheel werd gerestaureerd door Fernand Gommaerts en opnieuw in 2012 door Paul Duquesnoy.
Triomf kruis
Herkomst onbekend. In eikenhout, gotische stijl. Het dateert uit het einde van de 15e - begin 16e eeuw. Het werd in 1960 gerestaureerd en in 1968 voor het koor gehangen. Aan de uiteinden van het kruis zijn de symbolen van de vier evangelisten afgebeeld.
Doopvont
Afkomstig uit de oude kerk. In 16e-eeuwse gotische stijl, hainuyer-stijl, basis in blauwe steen. Het deksel is een koperwerk geschonken in 1925 door Baron Jacques Bonaert en zijn echtgenote, Jeanne de Pierpont. Op het deksel staan de wapenschilden van beide families.
