01 april - 31 oktober
ma -
di -
woe -
do -
vr -
za -
zo 14.00 - 17.00
of op aanvraag :
+32 478 69 57 06 en +32 476 31 73 37
iedere even zondag : 10.00
Feest van Santa Barbara : de dichtstbijzijnde zondag van 4 december : 10.00
Deze kerk is niet alleen interessant op zichzelf, maar ze bevindt zich ook in een indrukwekkende omgeving. De mijnsite van Bois-du-Luc (met de Grand-Hornu, Bois du Cazier en Blegny-Mine) is een imposant steenkolencomplex uit het industriële tijdperk, opgenomen op de Werelderfgoedlijst van UNESCO in 2012. De site bevat niet alleen de installaties voor de steenkoolontginning, de mijnwerkershuisjes, de huizen van de directeurs en de administratieve gebouwen maar ook een hospitaal, een feestzaal en… een kerk.
Deze kerk is uiteraard gewijd aan de patrones van de mijnwerkers, de Heilige Barbara. Het gebouw werd ontworpen door architect Constant Sonneville. De stijl is neogotisch, typisch voor heel wat kerken uit die tijd. De buitenkant werd opgetrokken in rode bakstenen. Binnenin springen de gietijzeren zuilen (een verwijzing naar haar industriële omgeving) onmiddellijk in het oog. Ook het nabijgelegen ecomuseum is een bezoekje waard.
De hele site is beschermd als belangrijk erfgoed van Wallonië.
Boven het portaal groepeert een timpaan in middeleeuwse stijl de vier evangelisten rond een Christus in glorie.
De kerk heeft een dubbele fluwelen vaandel, versierd met zijde en gouddraad. Het ene is gewijd aan de Heilige Maagd. Het andere is gewijd aan Sint Barbara, de beschermheilige van de kerk. Linksboven toont een wapenschild de attributen van de heilige martelares: de toren, de palm en het zwaard. Rechtsboven staat het wapen van Henegouwen.
Onderaan staan twee figuren gekleed als mijnwerkers: Omar Degueldre, directeur, en Charles Demeure, ingenieur, die de kerk van Sainte-Barbe dragen.
De gietijzeren zuilen hebben versierde kapitelen. Ze werden gegoten in de ateliers van de kolenmijn.
De harmonie van het kerkinterieur is direct merkbaar. De retabels van de drie Franse steenaltaren sluiten aan bij de figuren van de preekstoel en het timpaan bij de ingang. De kuip van de preekstoel is bewaard in het koor. Een communiebank van hout en smeedijzer versterkt het geheel en behoudt het oorspronkelijke karakter. Kleine rozetten op altaren, bank, biechtstoelen, kruisweg en lichtarmaturen geven het heiligdom een harmonieuze eenheid.
De kerk bezit een mooie collectie priestergewaden in verschillende liturgische kleuren. Een set van goud geborduurd satijn en bordeaux fluweel van Maison Arte-Grossé uit Brugge wordt jaarlijks gedragen op het feest van de Heilige Barbara: kazuifel, koorkap met afbeelding van de heilige, twee dalmatieken, stola-cape en kelkdoek. Verschillende zwarte gewaden vallen op door hun fijne borduurwerk. Alle ornamenten verkeren in uitstekende staat.
De twee klokken werden gegoten in de staalfabriek van Bochum in Duitsland.
De grootste klok, in F, werd geschonken door de bestuurder, Omer Degueldre. Zij draagt de namen Cécilia, Liévine en Fernand. Zij weegt 960 kg.
De tweede, in A, werd geschonken door de familie Demeure. De namen zijn Charles, Marie, Albert, Aliicie, Berthe en Adolphe. Zij weegt 460 kg.
In 1950 werd er een elektrisch systeem geïnstalleerd.