01 januari - 31 december
ma 8.30 - 18.30
di 8.30 - 18.30
woe 8.30 - 18.30
do 8.30 - 18.30
vr 8.30 - 18.30
za 8.30 - 18.30
zo 12.00 - 19.00
Vandaag de dag heeft de gemeente Domfront, een Petite Cité de Caractère, haar middeleeuwse charme behouden, ook al is de belangrijkste kerk een prachtige neo-Byzantijnse kerk uit het begin van de 20e eeuw.
De Sint-Juliaanskerk werd gebouwd in gewapend beton door de beroemde architect Albert Guilbert tussen 1924 en 1926 op de plaats van een voormalige 18e-eeuwse kerk die was beschadigd door de tijd en het weer.
Het Byzantijnse geïnspireerde vierkante grondplan is perfect, net als de dovende klokkentoren en de art-decodecoratie gemaakt door mozaïekschilder en glasschilder Jean Gaudin, waarvan het middelpunt, geplaatst op de apsis van het koor, boven het gebouw lijkt uit te steken. Het bevat een Christus Pantocrator, omringd door de grote christelijke figuren van het bisdom Séez.
Dit uitzonderlijke ensemble staat op de lijst van “erfgoed van de 20e eeuw” en wordt sinds 1993 beschermd als Historisch Monument.
Voor liefhebbers van Romaanse kunst opent onderaan de stad, aan de oever van de Varenne, ook de kerk Onze-Lieve-Vrouw op het Water haar deuren voor je.
Vertaald met www.DeepL.com/Translator (gratis versie)
Zowel de zijmuren als de absidiolen zijn in het onderste gedeelte bedekt met een muzikaal decor van blauwe, zwarte en gouden mozaïeksteentjes op een beige pleisterachtergrond, en in het bovenste gedeelte met een laag okergeel pleisterwerk, waaruit door afschrapen een oorspronkelijke laag grijsgeel „sgraffito”-pleisterwerk tevoorschijn komt.
De „ALMACHTIGE CHRISTUS”, die de gehele achterwand van de apsis beslaat en op een majestueuze troon zit, volgt ons met zijn blik vol goedheid en nodigt ons uit tot bezinning. Hij wordt omringd door een stoet van heiligen en heilige vrouwen.
De kerk heeft een centrale plattegrond met één schip van vierkante proporties, met daarboven een koepel, en wordt voorafgegaan door een massief rechthoekig westelijk gedeelte. Vier rondbogen met een overspanning van ongeveer 20 meter, twee aan twee parallel, vormen op de grond een vierkant met een zijde van ongeveer 20 meter en vormen de structuur in gewapend beton.
Op deze bogen rust de ongeveer 53 meter hoge klokkentoren met een achthoekige doorsnede met tussenplaten, geluiddempers en balken, eveneens allemaal van gewapend beton.
Een prachtig mozaïek in levendige kleuren toont de heilige Johannes de Doper die het water van de boetedoening over het hoofd van Christus giet.
Het geheel heeft zijn oorspronkelijke liturgische inrichting in de stijl van de Arts Décoratifs uit de jaren 1930 behouden en het altaar valt vooral op door het mozaïek met de twee pauwen.
De veertien staties van de kruisweg, die in het wanddecor zijn verwerkt, zijn uitgevoerd in email en mozaïek dat in cement is verwerkt; er is ook gebruikgemaakt van gekleurde pleister (een voordelige manier van decoreren). Deze veertien afbeeldingen zijn het waard om even bij stil te staan, en men zou ze uitvoerig kunnen analyseren.