30 maart - 01 november
ma 9.00 - 19.00
di 9.00 - 19.00
woe 9.00 - 19.00
do 9.00 - 19.00
vr 9.00 - 19.00
za 9.00 - 19.00
zo 9.00 - 19.00
eens per maand
Dit gehucht, in de 19de eeuw bij Zudausques gevoegd, bezit een kerk waarvan geweten is dat zij reeds in de 14de eeuw bestond en in de 16de eeuw volledig werd heropgebouwd.
Meerdere onderdelen van de kerk zijn van een bijzondere waarde. De kerk is dan ook als Historisch Monument erkend sinds 1934. Eén van de vele bijzondere architectonische elementen, is het roosvenster boven het portaal. Maar vooral de zeldzame torenmuur met één boog, een "campenard" geheten, opgericht in het begin van de 17de eeuw is kijkje waard.
Het booggewelf van het schip is van de zijbeuken gescheiden door gebroken bogen die ondersteund worden door pilasters, versierd met mooie kapitelen met facetten.
Schilderijen uit verschillende perioden, een hedendaagse muurschildering, beeldhouwwerken en oude graftomben verfraaien het mooi interieur.
Hoewel de kerk gewijd is aan de Heilige Folquin, bisschop van Thérouanne in de 9de eeuw, is het eveneens een bedevaartoord voor de Heilige Lambertus, een bisschop van Maastricht. Sinds de 15de eeuw komen gelovigen van overal om deze heilige te eren. Het is wellicht deze aantrekkingskracht dat de rijkheid en de grootsheid van deze kerk verklaart in het kleine gehucht.
Het bijzondere aan deze kerk is haar zogenaamde ‘campenard’-klokkentoren. Het is de enige die nog overeind staat in de regio, samen met die van Nielles-les-Thérouanne. Boven de deur en met uitzicht op het schip is een zeer eenvoudige rozet zonder glas-in-loodraam uitgehouwen in de steen zelf. Campenard is de Picardische naam voor een klokkentoren.
Boven de triomfboog bevindt zich een medaillon met een afbeelding van God de Vader, een hoogreliëf in polychroom hout uit de 17e eeuw. Hoewel het zich in de schaduw van het gewelf bevindt, is dit schilderij goed zichtbaar.
Op de zuidkant van de linkersteunbeer is graffiti te zien in de vorm van een vissersboot, die met een mes in de steen is gekerfd. Het dateert uit 1747 en staat vermeld in de inventaris. Andere graffiti zijn te zien op de buitenmuren. Dit was gebruikelijk op pelgrimsoorden: pelgrims lieten een spoor achter van hun bezoek door hun initialen en een datum achter te laten, meestal alleen het jaartal.
Aan weerszijden van het schip bevinden zich de frontons van de zijaltaren in gebeeldhouwd en beschilderd hout, die dateren uit de tweede helft van de 17e eeuw.
Ze omlijsten de schilderijen van broeder François Mes.
Op een stèle, tegen de pilaar rechts van het koor, staat een houten beeld van Sint-Lambertus uit de 16e of 17e eeuw, met polychromie uit de 19e eeuw. Het herinnert eraan dat op deze plek de nagedachtenis van deze heilige, die nog steeds bekend is in Luik, wordt vereerd. De parochie bezit een relikwie dat bekend staat als een arm van de heilige.
In het middenpad en tegenover het koor staan twee grafstenen:
die van Thomas Decroix (+ 06/09/1727) en zijn familie, wit marmer met een omlijsting van Doornikse steen, gedateerd uit de 18e eeuw. van Louis Decroix, baljuw van Cormette (+ 18/03/1737), wit marmer met omlijsting van Stinkall, gedateerd uit de 18e eeuw.
Ontdek de werken van monnik-kunstenaar François MES! Wandel langs 3 kerken die na de Tweede Wereldoorlog van zijn talenten hebben geprofiteerd.