01 januari - 31 december
ma 9.00 - 19.00
di 9.00 - 19.00
woe 9.00 - 19.00
do 9.00 - 19.00
vr 9.00 - 19.00
za 9.00 - 19.00
zo 9.00 - 19.00
De parochiekerk werd al in de 11e eeuw gebouwd, zoals nog steeds te zien is aan de buitenmuren van het koor en het schip, die gebouwd zijn in het zogenaamde visgraatverband, en was oorspronkelijk een bedevaartskapel gewijd aan Sint Marcouf.
De grote open deuren van de kerk, midden in de natuur, nodigen uit om binnen te komen en de wonderen te ontdekken, van de prachtige fresco's uit de 14e eeuw tot het originele altaarstuk uit de 18e eeuw, en niet te vergeten de verschillende afbeeldingen van de heilige Marcouf en de charmante adelaar-lutrin.
De klokkentoren werd in de tweede helft van de 19e eeuw herbouwd in neoromaanse stijl, geïnspireerd door die van Saint-Loup-Hors en Huppain. Als je onder het portaal doorloopt, kijk dan omhoog om de snavelkoppen te bewonderen die in de rand van de boog bijten, een veelvoorkomend motief in de regio tijdens de Romaanse periode.
Deze 14e-15e-eeuwse fresco's, die in 1957 werden herontdekt toen het hoofdaltaar werd vernield, zijn het meesterwerk van de kerk en staan sindsdien op de monumentenlijst.
De fresco's in het koor zijn zeer rijk en beelden talloze scènes uit het dagelijks leven of uit de Bijbel uit, zoals de Kroning van de Maagd en een voorstelling van het Hemelse Jeruzalem.
Dit gepolychromeerde houten beeld uit de 16e eeuw stelt de heilige Marcouf voor, een belangrijke lokale heilige. Hij werd geboren in Bayeux, verkondigde het christendom in de Cotentin en stichtte er een klooster. Volgens de overlevering ligt de oorsprong van het genezende vermogen van de Franse koningen tijdens de ceremonie van de koninklijke aanraking bij hem. Hij werd aangeroepen tegen scrofulose en wordt ook verbonden met een nabijgelegen bron, waarvan het water huidziekten zou genezen.
In polychroom hout, daterend uit de 18e eeuw.
Saint Louis is afgebeeld als koning met een blauwe mantel bezaaid met fleurs-de-lis en gevoerd met hermelijn.
Hij houdt de nagels van Christus vast, die behoren tot de elementen van het lijdensverhaal die hij verwierf en waarvoor hij de Sainte-Chapelle in Parijs liet bouwen, een waar juweel van stralende gotische kunst en een weelderig reliekschrijn voor de relieken van het lijdensverhaal.
Het stond oorspronkelijk in het koor, omdat het het voormalige altaarstuk van het hoofdaltaar uit de 18e eeuw is. Het wordt geflankeerd door Ionische pilasters en kruisbloempjes in rococostijl en heeft een 18e-eeuwse voorstelling op doek van de wederopstanding, mogelijk afkomstig uit het atelier van Rupalley.
"Op het kerkhof, tussen de poort en de taxusboom, ligt een zeer merkwaardige grafsteen gemaakt van een blok zandsteen; op dit blok staat een kruis, waarvan de cilindrische dwarsstukken aan de uiteinden zijn versierd met een soort kruisbloem die mij lijkt te wijzen op de 13e of late 12e eeuw. Arcisse de Caumont, 19e-eeuws historicus en archeoloog uit Calvados.
Deze taxus, erkend als « Opmerkelijke Boom van Frankrijk », werd geplant ter gelegenheid van de geboorte van Lodewijk XIV. Hoewel hij zeer giftig is, staat hij bekend om zijn uitzonderlijke levensduur en groeide hij uit tot de karakteristieke boom van kerkhoven. Vanwege zijn giftigheid verdween hij uit landbouwgebieden, maar bleef hij behouden rond kerken. In de Keltische traditie symboliseerde zijn lange levensduur onsterfelijkheid en het eeuwige leven.