01 januari - 31 december
ma 9.30 - 17.30
di 9.30 - 17.30
woe 9.30 - 17.30
do 9.30 - 17.30
vr 9.30 - 17.30
za 9.30 - 17.30
zo -
De bouw van deze modernistische parel van architect Léon Stijnen en zijn medewerker Paul De Meyer startte in 1963 en werd afgerond in 1966. Ze streefden naar een zelfdragende structuur met wanden van slechts 8,5 cm dik.
Léon Stijnen (1899-1990) was een toonaangevende Belgische modernistische architect en directeur van het Nationaal Hoger Instituut voor Architectuur en Sierkunsten in Brussel (1950). Zijn werk omvat onder andere het Kursaal in Oostende en het gebouwencomplex De Singel in Antwerpen.
Hoewel Stijnen wilde dat de buitenzijde de oorspronkelijke betonkleur behield, werd deze later wit overschilderd. Het grondplan is een onregelmatige zeshoek van dertig meter diameter, in de vorm van een afgeknotte piramide, waardoor één centrale lichtbron ontstaat.
Voor het interieur vertaalden Stijnen en De Meyer de Bijbelse ‘woontent van God te midden van zijn volk’ letterlijk: de tentvormige structuur en diverse elementen verwijzen naar de Heilige Schrift. Met uitzondering van de houten biechtstoelen zijn alle vaste meubelen - altaar, doopvont, credotafel, lezenaar en tabernakelonderstel - uitgevoerd in gepolijst prefabbeton.
Het beeld van Onze-Lieve-Vrouw van Vlaanderen werd ontworpen door Marcel Notebaert en uitgevoerd door kunstsmid Adhemar Verdroemme; Notebaert maakte ook het beeld van heilige Rita. Firmin Colardyn verzorgde de expressionistische kruisweg in bas-reliëf en het Christushoofd.
KIKIRPA : Fototheek online
De beelden Onze-Lieve-Vrouw van Vlaanderen (aan rechterzijkant) en Sint Rita (achteraan links tegen het portaal) zijn ontworpen door kunstschilder Marcel Notebaert uit Kortrijk en uitgevoerd door kunstsmid Adhemar Vandroemme uit Ieper.
De kruisweg was aanvankelijk uitgebeeld door veertien witte kruisjes die aangebracht waren aan de wanden. Dit was in overeenstemming met de sobere geest van het ontwerp.
De kruisweg van kunstschilder Firmin Colardyn, in expressionisch cel-reliëf, dateert van 1954, maar heeft bijna 30 jaar op zijn bestemming moeten wachten.
De verzuchting van Firmin dat de St.-Ritakerk een mooie plaats zou zijn voor zijn kruisweg is postuum in vervulling gegaan in april 1981. Toen werd hij door stad Harelbeke, op voorstel van de museum-commissie, aan de kerk in bruikleen gegeven.
De biechtstoelen, een ontwerp van Steynen, zijn zo groot omdat ze fouten moeten camoufleren van de restanten van een eerste plan van betonnen biechtstoelen.
Het orgel, dat over een mechanische toets- en registertractuur beschikt, staat opgesteld in de ruimte linksachter het koor. Het werd gebouwd in 1966 door de firma Théopfile Delmotte & Fils uit Doornik.