01 april - 31 oktober
ma 8.00 - 19.00
di 8.00 - 19.00
woe 8.00 - 19.00
do 8.00 - 19.00
vr 8.00 - 19.00
za 8.00 - 19.00
zo 8.00 - 19.00
01 november - 31 maart
ma 8.30 - 18.00
di 8.30 - 18.00
woe 8.30 - 18.00
do 8.30 - 18.00
vr 8.30 - 18.00
za 8.30 - 18.00
zo 8.30 - 18.00
Tijdens de godsdienstoorlogen van de 16de eeuw liep het gebouw zware schade op en deed het tijdelijk dienst als schuilplaats voor de pastoor en inwoners.
Vanaf de 17de eeuw werd de kerk hersteld en doorheen de eeuwen meermaals gerenoveerd en uitgebreid. Bij recente werkzaamheden werd het altaar verplaatst naar een verhoog onder de toren, waarbij historische graven en inscripties aan het licht kwamen.
De kerk bezit een waardevolle kunstcollectie, waaronder 32 glas-in-loodramen met heiligen, twee grote glasramen ter nagedachtenis van de slachtoffers van de Eerste Wereldoorlog en O.L.V. van Lourdes, een Mariabeeld uit de 15de eeuw, een houten communiebank uit 1718, oude biechtstoelen en schilderijen van Jan Maes en Jan Garemijn.
Daarnaast herbergt ze twee bijzondere orgels: het geklasseerde en gerestaureerde Van Eynde-orgel uit 1717 en het moderne Pelsorgel uit 2018. De jaarlijkse orgelconcerten in augustus trekken vele bezoekers.
Buiten herinneren ingemetselde grafstenen en een lapidarium aan het vroegere kerkhof. In de westgevel zijn bovendien nog de contouren van de middeleeuwse kruiskerk zichtbaar.
Dit raam, opgedragen aan Franciscus van Assisi, verrijkt het kerkinterieur en nodigt uit om met hernieuwde aandacht naar de schepping te kijken. Laudato Si herinnert aan onze verantwoordelijkheid voor de aarde en benadrukt zorg voor mens, natuur en ons gemeenschappelijk huis. Het nieuwe gebrandschilderde raam is een eigentijdse aanvulling op de 15 bestaande glasramen uit de 19de en 20ste eeuw die onze kerk rijk is.
Gerestaureerd ter gelegenheid van 850 jaar St.-Pieterskerk is dit polychroom houten Madonna met Kind beeld (ca. 68 cm) vermoedelijk eind 14de of begin 15de eeuws. De gracieuze Madonna, de fijne plooien en het vakmanschap vallen op. Oorspronkelijk was het beeld ook versierd met zogenaamde cabochons, een gladgeslepen kleurrijke edelsteen zonder facetten, vaak met een ronde of ovale vorm. Het is het oudste erfgoedstuk van de kerk.
De communiebank, gemaakt door Michiel Clauwaert uit Brugge, bestond oorspronkelijk uit vier vaste panelen en drie deurtjes. In 1865 verlengde J. Van Nieuwenhuyse het geheel met vier delen tot 20,26 meter. De rijk versierde panelen tonen scènes uit het Oude en Nieuwe Testament en reliëfs van onder meer Johannes, Lucas, Marcus, Mattheüs, Maria met Kind, het Lam Gods, de Ark des Verbonds en Sint-Ursula. De meest recente panelen beelden de vier evangelisten af.
Deze eikenhouten biechtstoel in renaissancestijl werd vervaardigd door de Brugse meester-schrijnwerker Rycquaert Brouckman. Vier zuilen verdelen de drie compartimenten onder een rijk versierde kroonlijst. De zuilen en fries zijn gedecoreerd met bladwerk, engeltjes, dolfijnen, fantasievogels en mensenkoppen. De vormgeving sluit aan bij de biechtstoelen van de Sint-Stephanuskerk in Gent, maar is eenvoudiger uitgevoerd. In 2017 werden alle biechtstoelen gerestaureerd.
Dit orgel werd in 1717 gebouwd door Jacobus van Eynde ter vervanging van een ouder instrument. De barokke orgelkast is rijk versierd met engelen, vazen en trofeeën, terwijl de bouwdatum zichtbaar is in twee cartouches. Na verschillende restauraties en verbouwingen werd het in 1992-1993 hersteld in zijn oorspronkelijke stijl. Sinds 1980 is het beschermd erfgoed en behoort het tot de oudste nog bespeelde orgels van Vlaanderen. Jaarlijks vinden in augustus orgelconcerten plaats.
Dit schilderij van de Brugse schilder Jan Maes toont Christus die de sleutels van de Kerk overhandigt aan de knielende Petrus. Het hing oorspronkelijk boven het hoofdaltaar. Tijdens een restauratie in 1768 ontdekte men onder de verf resten van een oudere voorstelling, de Aanbidding van de Herders. Enkele zichtbare figuren en blikrichtingen wijzen erop dat Maes een onvoltooid schilderij omwerkte tot de huidige compositie.