01 januari - 31 december
ma 10.00 - 19.00
di 10.00 - 19.00
woe 10.00 - 19.00
do 10.00 - 19.00
vr 10.00 - 19.00
za 10.00 - 19.00
zo 10.00 - 19.00
De kerk Notre-Dame-du-Rosaire houdt de herinnering aan dit verleden levend. De klokkentoren staat op de funderingen van een oude kasteeltoren. De kerk werd in de 12e eeuw gebouwd en was toen de kasteelkapel, gewijd aan Sint-Stefanus. Uit die tijd zijn enkele romaanse elementen bewaard gebleven, waaronder een portaal aan de zuidgevel. De kerk is in de loop der eeuwen uitgebreid en verbouwd, maar heeft haar verdedigende karakter behouden: de versterkte klokkentoren zou in tijden van onrust als toevluchtsoord voor de bevolking hebben kunnen dienen.
In de 19e eeuw bloeide La Perrière dankzij de industrie van geborduurde en met parels versierde netten. Een omvangrijke restauratiecampagne gaf het gebouw toen een nieuwe gedaante: het dakgebinte werd vervangen door bakstenen kruisribgewelven, de kapellen van de Maagd Maria en de heilige Jozef werden ingericht en aan de westgevel werd een neogotisch portaal aangebracht.
De plek straalt vandaag de dag rust en bezinning uit. Verleng uw bezoek met een wandeling door de steegjes van dit pittoreske dorpje, waarvan de gebouwen – waaronder de kerk – in grison getuigen van zijn geschiedenis: dit materiaal, een mengsel van ijzerhoudend zandsteen en zand, is afkomstig uit de oude lokale steengroeven die hun naam hebben gegeven aan La Perrière.
Vertaald met DeepL.com (gratis versie)
Dit standbeeld van Sint-Stefanus, gemaakt van steen en nog steeds voorzien van zijn oorspronkelijke kleuren, dateert waarschijnlijk uit de 16e-17e eeuw. Het stelt de heilige voor gekleed in een dalmatiek, een liturgisch gewaad dat traditioneel wordt geassocieerd met diakenen. Een opvallend detail trekt de aandacht: een steen ingelegd aan de achterkant van zijn schedel, een directe verwijzing naar zijn martelaarschap, aangezien Sint-Stefanus vanwege zijn geloof werd gestenigd.
Vertaald met www.DeepL.com/Translator (gratis versie)
Dit beeld van gestuct en beschilderd hout, gedateerd uit de 16e-17e eeuw, stelt een gekroonde heilige voor die een boek vasthoudt, symbool van wijsheid en kennis. Door het ontbreken van meer specifieke attributen is de identificatie onzeker, maar het werk zou Sint-Catharina kunnen voorstellen, die vanwege haar geleerdheid vaak met het boek wordt geassocieerd, of Sint-Barbara, die ook wordt afgebeeld als een jonge, adellijke en geschoolde vrouw.
Vertaald met www.DeepL.com/Translator (gratis versie)
Deze Maagd met Kind, een sculptuur in wit steen van Dominique Molknecht, een beeldhouwer van Italiaanse afkomst die in 1948 genaturaliseerd werd tot Fransman, werd in 1867 door keizerin Eugénie aan de parochie geschonken op verzoek van abbé Saffrey, pastoor van La Perrière. Het werk valt op door de verfijnde drapering van de mantel van de Maagd, met soepele en harmonieuze plooien. De stijl van Molknecht, duidelijk geïnspireerd door de antieke Griekse beeldhouwkunst, past in de neoklassieke en academische stroming.
Vertaald met www.DeepL.com/Translator (gratis versie)
Het gebrandschilderde glas van de Rozenkrans, gemaakt in 1936 door de ateliers Lorin in Chartres, is gebaseerd op een karton van Marthe Dano, de eerste vrouw die in deze ateliers werkte. Het werd geschonken door de families Guez en Dujarrier en stelt de heilige Dominicus voor die een rozenkrans ontvangt uit de handen van de Maagd Maria, die het Kind Jezus vasthoudt. Deze draagt de doornenkroon, een directe verwijzing naar de Passie.
Het werk wordt met name gekenmerkt door het beheerste gebruik van blauwtinten.
Deze grafsteen, die te zien is in de huidige Sint-Jozefkapel, is afkomstig uit de voormalige Sint-Michielskapel, die na de werkzaamheden in 1867 van naam veranderde. De inscriptie luidt: “In het jaar 1602, op woensdag elf december, stierf Louis du Bouchet, tijdens zijn leven schildknaap, heer van La Monnerie: zijn lichaam ligt hier begraven.” Het wapen, dat vandaag de dag is weggehamerd, droeg het familiewapen “zilver met drie afgerukte everzwijnenkoppen van zandkleur”.
Dit romaanse raam uit de 12e eeuw is gebogen en heeft een schuine raamkozijn, ontworpen om het binnenlicht te maximaliseren en tegelijkertijd de stevigheid van de muur te behouden. Het dateert uit dezelfde periode als de oude romaanse zuidpoort, die vandaag dichtgemetseld is, en de benedenverdieping van de klokkentoren, en maakt deel uit van de enige vandaag zichtbare overblijfselen van de oude Sint-Stefanskapel, die vroeger de ommuurde stad bediende, gelegen aan de rand van het kasteel op de huidige site van L'Éperon.
Vertaald met www.DeepL.com/Translator (gratis versie)