01 januari - 31 december
ma 9.00 - 18.00
di 9.00 - 18.00
woe 9.00 - 18.00
do 9.00 - 18.00
vr 9.00 - 18.00
za 9.00 - 18.00
zo 9.00 - 18.00
Ze werd gebouwd sedert de 12e eeuw, en later in de 15e - 16e eeuw, maar over haar geschiedenis is weinig bekend. Zij die voor de eerste maal het gebouw bezoeken zullen versteld staan van haar opbouw en de vele ruïnes. In werkelijkheid bevinden we ons in twee kerken : de nieuwe majestueuze waarvan enkel het koor en de dwarsbeuken afgewerkt werden, en de oude waarvan slechts een stuk muur van de klokkentoren en de vestingen van het oude schip overblijven. Er is dus een verschuiving tussen de oude en de nieuwe kerk. We passeren voorbij de oude ruïnes om in de nieuwe kerk binnen te komen. De archeologische presentatie van deze ruïnes werd in 1938 gerealiseerd.
De kerk werd in haar geheel geklasseerd als Historisch Monument in 1909. Thans zijn er belangrijke restauratieprojecten aan de gang, dit over het hele gebouw alsook voor het binnenmeubilair dit in samenwerking met de gemeente en de DRAC (Regionale Directie Culturele Zaken) en de AENDE (Vereniging Religieus Erfgoed).
Derrière l'autel principal, existait un retable de 1690 enlevé au début du XXe siècle pour rouvrir les trois baies et installer la statue de Notre-Dame d'Écouché, en marbre de Carrare en 1915.
Deux statues complètent l'ensemble : saint Jean-Baptiste et saint Jean l'Évangéliste.
La toile centrale représente la donation du Rosaire à saint Dominique en présence de sainte Catherine de Sienne. L'œuvre est signée Louise Eudes de Guimard, artiste née à Argentan en 1827.
De parochianen begonnen aan het begin van de 15e eeuw met de bouw van de huidige kerk op de plaats van de oude kerk, om te kunnen concurreren met die van Argentan, de naburige stad. Maar door een gebrek aan financiële middelen om het schip te voltooien, werd de bouw nooit afgerond. In 1601 werden de werkzaamheden stopgezet. Het schip van de oude kerk, het koor en het begin van de nieuwe kerk waren toen met elkaar verbonden. In 1920 werd besloten om het oude schip, ook wel “hondenschuur” genoemd, in ruïne te laten.