01 mei - 31 oktober
ma 9.00 - 19.00
di 9.00 - 19.00
woe 9.00 - 19.00
do 9.00 - 19.00
vr 9.00 - 19.00
za 9.00 - 19.00
zo 9.00 - 19.00
01 november - 30 november
ma 10.00 - 17.00
di 10.00 - 17.00
woe 10.00 - 17.00
do 10.00 - 17.00
vr 10.00 - 17.00
za 10.00 - 17.00
zo 10.00 - 17.00
In het hart van het natuurreservaat van de Baie de Somme, tussen de kustrivier de Maye en de “foraines” van Saint-Firmin, was het dorp Berteaucourt, dat later de naam Saint-Firmin-lès-Crotoy zou aannemen, al heel vroeg een vakantieoord. Al in de 5e eeuw zou Regnacaire, een Frankische leider uit de naaste omgeving van Clovis, een landhuis hebben gehad op deze gronden, die later tot een leengoed werden verheven.
De kerk Saint-Firmin wordt al in de 12e eeuw vermeld. Een aquarel uit 1850 van Oswald Macqueron, bewaard in de bibliotheek van Abbeville, toont het gebouw met zijn romaanse schip. Hierop is te zien dat het schip lager is dan het koor. Het geheel is opgetrokken uit zandsteen, met name de portiek, bekroond door een bolvormige klokkentoren uit de 16e eeuw, die het oudste deel van het huidige gebouw vormt.
Een brand in 1901 verwoestte de kerk, die vervolgens werd verbouwd: het dak van het schip werd verhoogd om het op één lijn te brengen met dat van het koor, en het schip werd herbouwd in baksteen in de toen populaire neogotische stijl.
Tegenwoordig zorgt de Association de Sauvegarde des Deux Églises, in samenwerking met de gemeente, voor het behoud en de promotie van dit rijke culturele erfgoed. Door middel van talrijke bijeenkomsten, rondleidingen, evenementen en concerten draagt de vereniging ertoe bij deze plek vol geschiedenis tot leven te brengen en te laten ontdekken.
Vertaald met DeepL.com (gratis versie)
Sint Firmin van Amiens, de eerste bisschop van de stad in de 3e eeuw, was een evangelisator afkomstig uit Spanje. Hij zou in het noorden van Gallië hebben gepredikt voordat hij tijdens de Romeinse vervolgingen werd gearresteerd. Omdat hij weigerde zijn geloof af te zweren, werd hij rond 303 gemarteld. Zijn verering breidde zich snel uit in Picardië, waar hij een van de belangrijkste beschermheiligen werd.
De historische glas-in-loodramen, gerestaureerd in 2025, dateren grotendeels uit 1870. Sommige, van latere datum, zijn afkomstig uit het atelier Cagnard in Amiens, geleid door de glas-in-loodschilder Raoul Cagnard.
Aan de noordzijde zijn verschillende Mariabeelden afgebeeld, waaronder de zeldzame Divine Bergère, Onze-Lieve-Vrouw van Boulogne en van Lourdes.
Aan de zuidzijde zijn diverse heiligen afgebeeld, zoals de heilige Hubertus en de heilige Antonius.
In het koor zijn de heilige Firmin, de Maagd Maria en de heilige Johannes de Doper afgebeeld.
Het koor heeft meer dan twaalf opmerkelijke sluitsteentjes in bas-reliëf. Men herkent er de vier evangelisten aan hun symbolen: de os (Lucas), de man (Mattheüs), de adelaar (Johannes) en de leeuw (Marcus). Ze worden vergezeld door een stralende zon met een menselijk gezicht, een middeleeuws motief dat wordt geassocieerd met de verrijzenis van Christus. Men ontdekt er ook de heilige Antonius en zijn varken, evenals engelen die filacteren of trompetten vasthouden.
De kerk bezit een homogeen neogotisch meubilair: een stenen doopvont, een preekstoel met gebeeldhouwde evangelisten, een communiebank (die het koor van het schip scheidt), een hoofdaltaar met afbeeldingen van de twaalf apostelen en zijaltaren gewijd aan de Maagd Maria en de heilige Firmin.
De zo kenmerkende versiering met pinakels benadrukt de verticale esthetiek die eigen is aan deze stijl.
In de kerk zijn verschillende grafstenen uit de 18e eeuw bewaard gebleven die nog steeds leesbaar zijn, zoals die van Louis France. Begrafenis in de kerk was een voorrecht dat voorbehouden was aan geestelijken en bepaalde edelen, stichters of weldoeners. Toch konden ook leken hier worden toegelaten, in ruil voor een toegewijd leven en een legaat. De plaatsen dicht bij het altaar of de kapellen waren het meest gewild.
Bij de ingang van het schip staat een gipsen standbeeld van de heilige Eloi als bisschop, herkenbaar aan zijn aambeeld. Het dateert uit de 19e eeuw en staat vandaag de dag op de monumentenlijst.