01 mei - 31 oktober
ma 9.00 - 19.00
di 9.00 - 19.00
woe 9.00 - 19.00
do 9.00 - 19.00
vr 9.00 - 19.00
za 9.00 - 19.00
zo 9.00 - 19.00
01 november - 30 april
ma 9.00 - 17.00
di 9.00 - 17.00
woe 9.00 - 17.00
do 9.00 - 17.00
vr 9.00 - 17.00
za 9.00 - 17.00
zo 9.00 - 17.00
De gemeente Saint-Gabriel-Brécy die recent deel uitmaakt van de nieuwe gemeente Creully-sur-Seulles bezit een rijk patrimonium. Naast deze twee religieuze gebouwen is er nog een derde kerk toegewijd aan Onze-Lieve-Vrouw die zich in Brécy bevindt. Twee kastelen, het kasteel Martinique en dit van Brécy vervolledigen dit patrimoniaal geheel.
De Sint-Thomas van Canterbury parochiale kerk werd gebouwd op het eind van de 12e eeuw. Aangezien de eerste melding van de parochie van Sint-Gabriël dateert van de 11e eeuw zou het kunnen dat de kerk van de priorij ook al voor de 12e eeuw dienst deed als parochiale kerk.
Ze is gebouwd volgens een simpel plan bestaande uit één schip en één koor. De kerk bewaart nog altijd enkele interessante romaanse elementen : een plat bed, haar zonnewijzer en haar westelijke voorzijde.
De toegangspoort in halfronde vorm verrast ons door haar merkwaardige dieren die zo uit het middeleeuwse bestiarium komen. Aan de zuidkant bemerken we de buitentrap die naar de klokkentoren leidt, zeer uniek in zijn genre.
Binnenin de kerk zien we het koor en het schip die versierd zijn met houtsnijwerk uit de 18e eeuw, afkomstig van de kerk van Brécy die leeggehaald werd tijdens de Franse Revolutie. Het gewelf tussen het koor en het schip ondersteunt de klokkentoren op een heel bijzondere manier. In het koor hebben het hoogaltaar en het altaarstuk uit de 18e eeuw nog steeds hun vaste plaats.
Het gebogen altaar en het beschilderde en vergulde houten retabel met pilasters met Korinthische kapitelen en met bladeren versierde vleugels komen perfect overeen met hun datering uit 1769. Ze hebben een altaar vervangen dat in 1698 door Thomas en Richard Saulet werd vervaardigd. Het centrale schilderij is een Aanbidding der Wijzen naar het werk van Bernardino Luini dat in het Louvre wordt bewaard. Het schilderij is gesigneerd door Guillot, maar niet gedateerd.
Daterend uit de 17e eeuw. Hierin worden panelen met imposante lijsten afgewisseld met Ionische pilasters met elegante bladversieringen. De bovenste fries is fijn gebeeldhouwd, met name met monogrammen die waarschijnlijk verband houden met de adellijke familie, aangezien dit houten werk afkomstig is uit de voormalige kerk van Brécy, die tegenwoordig dienst doet als kasteelkapel. Opvallend is de vrijwel onzichtbare deur naar de sacristie, die perfect in het houten werk is geïntegreerd.
Vertaald met DeepL.com (gratis versie)
Ze zijn gebouwd in kalksteen aan weerszijden van het schip en hebben een voor de regio atypische vorm. Ze dateren uit het einde van de 18e of zelfs de 19e eeuw. De prachtige gedraaide Korinthische zuilen die de altaarstukken flankeren, zijn waarschijnlijk afkomstig van het oude hoofdaltaar. Er staan twee 18e-eeuwse beelden op: de Maagd met Kind in het noorden en de heilige Thomas Becket, aartsbisschop van Canterbury en patroonheilige van de kerk, in het zuiden.
Hoewel plaquettes ter herdenking van de Eerste Wereldoorlog veel voorkomen op de muren van kerken in Calvados, zijn plaquettes die verband houden met de Frans-Pruisische oorlog van 1870 veel zeldzamer. Toch zijn monumenten die verband houden met dit conflict de eerste voorbeelden van monumenten ter ere van de gesneuvelden voor het vaderland. Logischerwijs zijn er meer te vinden in het noorden en oosten van Frankrijk, dicht bij de conflictgebieden, maar ook in Calvados zijn er enkele te vinden.
Deze Christus op een houten kruis dateert waarschijnlijk uit de 17e eeuw. Hij is bevestigd aan de koorbalken die de ingang van het koor markeren, de meest heilige ruimte van het heiligdom. In sommige kerken wordt dit element vergezeld door een laag smeedijzeren koorhek. Hoewel de Christus in Bessin of Bocage vaak alleen staat, kan hij in Pays d'Auge worden omringd door beelden van de zogenaamde ‘Maagd van de pijn’ en Johannes de Evangelist.
Op het kerkhof, vlak bij de kerkdeur, bevindt zich een reeks vrij bijzondere graven. Hun grafschrift is vandaag de dag niet meer leesbaar, een van de nadelen van onze regionale kalksteen. De aanwezigheid van gebeeldhouwde versieringen die kerkelijke attributen voorstellen – een pastorale stola, een kruisbeeld en een manipel – verraadt echter logischerwijs de functie van degenen die hier begraven liggen: voormalige pastoors van de parochie, waarschijnlijk uit de 19e eeuw.
Vertaald met www.DeepL.com/Translator (gratis versie)