01 januari - 31 december
ma 9.00 - 17.00
di 9.00 - 17.00
woe 9.00 - 17.00
do 9.00 - 17.00
vr 9.00 - 17.00
za 9.00 - 17.00
zo 9.00 - 17.00
De kerk van St.-Pietersbanden verwijst met haar naam naar de boeien van Petrus. De kerk staat centraal in het toeristische Lommel, dat in 1990 zijn duizendjarig bestaan herdacht. Het uitgestrekte Lommel telt negen parochies.
De kerk van Sint-Pietersbanden bezit prachtige glasramen van Gust Ladon (Gent, 1863-1942). Hierover verscheen het boek (met illustraties) ,,Uit licht geboren’’, een standaardwerk voor de glasschilderkunst in de 19de eeuw. In 1987 startte een restauratieprogramma voor deze zeldzaam volledige glasraamcollectie.
In 2000 werd in de laatgotische kerktoren, uit de 15de eeuw, een beiaard geïnstalleerd. De toren is 57 meter hoog. Het kerkschip van deze dekanale kerk (architect Martens) is een schitterend voorbeeld van de neogotische kunst uit het begin van de 20ste eeuw. Zowel de laatgotische toren (in 1935) als het kerkschip (in 1996) zijn erkend als beschermd monument.
Het interieur biedt verder een aantal fraaie heiligenbeelden en een monumentaal orgel.
Bekijk de schatten van deze kerk online op erfgoedplus.be
De Sint-Pietersbandenkerk, erkend als beschermd monument in 1996, is een prachtig voorbeeld van neogotische kunst. Ze sluit naadloos aan bij de Kempische gotische toren (ca. 1500) en vormt een harmonieus geheel. Ontworpen door Hyacinth Martens en Vincent Lenertz, gebouwd door August Leurs (1900-1902). Na de ingebruikname in 1902 duurde het nog twaalf jaar om de kerk volledig te decoreren.
Architect Lenertz gaf de kerk een zeldzame eenheid door een totaalconcept waarin elk onderdeel bijdroeg aan harmonie en religieuze sfeer. De vormentaal van de veertiende eeuw werd tot in de kleinste details gevolgd. Voor edelsmeedwerk, muurdecoratie en glasramen zocht hij kunstenaars binnen de neogotische Sint-Lucasgilde, waarvan hij zelf lid was, en haalde zo de meest gerenommeerde artiesten naar Lommel.
Lenertz liet muurschilderingen maken door Adolphe Tassin, een autoriteit uit Luik. Hij ontwierp een kleurrijk interieur met levensgrote figuren en engelen. De schilderingen kwamen in 1913-1914 na de glasramen, afgestemd op licht en kleur. In 1950 werden ze deels overschilderd, in 1976-1977 bijna volledig bedekt met crepi. Na onderzoek zijn ze in 2014-2015 vrijgelegd en gerestaureerd.