01 januari - 31 december
ma 8.00 - 18.00
di 8.00 - 18.00
woe 8.00 - 18.00
do 8.00 - 18.00
vr 8.00 - 18.00
za 8.00 - 18.00
zo 10.00 - 16.30
+32 52 47 56 05
De driebeukige Sint-Pietersbandenkerk van Hamme werd in 1740-1753 volledig herbouwd in vroegclassicistische stijl naar ontwerp van de Dendermondse Augustijnermonnik Thomas Laureys (1688-1759). Enkel de begin 13de-eeuwse westtoren met gotische galmgaten bleef bewaard. In 1808 werd een gedeelte van de bouwvallige westgevel afgebroken en vervangen door de nog bestaande schuine hellingen, aansluitend bij de toren. In 1844 werd de kerk verruimd in oostelijke richting onder leiding van architect De Pauw uit Dendermonde.
Het smaakvolle interieur bevat nog heel wat beeldhouwwerk, schilderkunst, zilverwerk en textiel uit de 16de tot 18de eeuw. Het oudste kunstwerk is een 15de-eeuwse smeedijzeren kaarsenstandaard in de vorm van een levensboom. Interessant is ook het merkwaardige orgel van François Le Royer uit 1682, dat onder meer door Pieter Van Peteghem werd omgebouwd in de 18de eeuw. Het is bekroond door de H. Cecilia geflankeerd door twee musicerende engelen.
De romaanse doopvont, gehouwen uit grijs gepolijst graniet, heeft een achtkantige zuil en een halfbolvormige holte voor wijwater. Ze is een erfstuk uit de vorige kerk en mogelijk ouder dan de 16de eeuw; Filip De Pillecyn werd erin gedoopt. Het deksel, een sobere geelkoper geslagen koepel, werd in 1827 vervaardigd en verving al in 1752 het oorspronkelijke. De inscriptie op het deksel is het lezen waard.
Philip Taelboom maakte in 1653 deze biechtstoel. In de pilasters zijn Sint Pieter en Maria Magdalena ingewerkt, hun blik naar de biechteling gericht. Maria Magdalena toont rouw: weelderige lokken, tranen op de wangen, scherpe trekken, een doodskop in de samengevouwen handen en een harige boetepij met geselzweep. De rouwmoedige Sint Pieter heft smekend zijn gevouwen handen, waaraan de kerksleutels hangen.
Het Sint Pietersaltaar is het oudste altaar van de kerk. In de nissen staan twee lindenhouten gotische beelden van Sint Catharina en Sint Barbara, beide uit de oude kerk en vermoedelijk uit een verdwenen retabel; zij verbeelden actief en contemplatief leven. Het schilderij uit 1616 werd zwaar beschadigd in WO II. Bovenaan staat het 16de eeuwse beeld van Sint Pieter, met Sint Joris die de draak bestrijdt als bekroning.
Toen de oude kerk werd afgebroken, besloot de kerkraad een nieuw hoofdaltaar te bouwen. Centraal staan de altaartombe en trappen in rode Napoleontische marmer (1815). Op de altaartafel staat het houten tabernakel uit 1740, met op de deurtjes Jezus en Maria en bovenaan het offer van Abraham en Isaac. Twee engelen buigen naar het altaar. Let ook op de prachtige glasramen, geschonken door een adellijke familie.
Dit altaar staat achteraan in de linkerzijbeuk en beslaat de volledige wand. Het neorenaissance altaar werd in 1886 door een anonieme schenker gegeven ter vervanging van een vervallen exemplaar. Opvallend zijn de vier Dorische zuilen met vergulde voet en kapiteel. In de centrale nis met vergulde draperie staat een 17de eeuwse piëta uit de oude kerk, afgeloogd en opnieuw beschilderd in gotische stijl.
De huidige preekstoel (1895) verving een ouder exemplaar dat werd afgekeurd nadat in 1893 een engel loskwam tijdens een vurige preek. Hij werd ingehuldigd op 22 september 1895. In renaissancestijl staan rond de stam de vier grote profeten van het Oude Testament; de kuip toont scènes uit het Nieuwe Testament. Op de hoeken staan de evangelisten, op het deurtje Sint Pieter, en bovenaan de bazuinende engel van het Laatste Oordeel.
Religieus erfgoed rondom Temse-Hamme. Welkom in het land van de broeken, de slikken en de schorren. De rivieren de Durme en de Schelde zijn een zegen gebleken maar even vaak een vloek! Overstromingen waren schering en inslag. De Kerk en abdijen traden vaak op als beschermers.