Sint-Eligius
Zevenekendorp
9080 Zeveneken (Lochristi)
Kerk | 1287 | Gotiek, Klassiek | Katholieke Kerk
Kaart
Openingsuren
01 januari - 31 december
ma 10.00 - 18.00
di 10.00 - 18.00
woe 10.00 - 18.00
do 10.00 - 18.00
vr 10.00 - 18.00
za 10.00 - 18.00
zo 10.00 - 18.00
Kerkdiensten
Beschrijving
De huidige toren dateert uit de 16de eeuw; de zijbeuken kwamen erbij in 1773. Het gebouw is nu een driebeukige hallenkerk onder drie zadeldaken. In de tweede helft van de 16de eeuw zou de kerk voor de protestantse eredienst gebruikt zijn en na de verwoestingen van 1580 hersteld. In 2020 werd de restauratie van toren, daken en calvarie voltooid.
Aan het noordportaal, toegevoegd in 1923, bevindt zich een tegeltableau met engelen, een kelk en de tekst “Eerbied aan Gods huis”. Aan de oostmuur hangt een calvarie: een kruisbeeld onder een afdak boven een vagevuurtafereel. De rotsberg achter een gedecoreerde arduinen afsluiting toont drie doodshoofden en twee siervazen.
In het hekwerk rond de begraafplaats is het monument voor de gesneuvelden (1921) opgenomen. De hekken, beschadigd in 2015, zijn nog niet hersteld. Langs de straatkant bepalen zeven recent vervangen eiken het uitzicht, aangevuld met een kunstwerk uit de stam van een gevelde eik (2022, Robin Uzeel). De naam “Zeveneken” zou naar zeven eiken verwijzen.
Het classicistische interieur is recent herschilderd. Het bevat schilderijen en een zijaltaar, gewijd aan de heilige Eligius. Het altaardoek Jezus aan het kruis (1653, P. Beernaert) is het oudste stuk. Het koorgestoelte is 18de eeuws, de lambrisering 17de of 18de eeuws. Er zijn een 17de eeuwse preekstoel, 18de eeuwse communiebanken en een meermaals vernieuwd Van Peteghem orgel.
Foto's
Merkwaardige elementen
Hoofdaltaar
Dit barokaltaar verving in 1766 een ouder altaar dat eronder bewaard bleef. Het is een houten portiekaltaar met twee zuilen en bovenaan een beeld van God de Vader, gemaakt door Mathias Zens in 1882. Het centrale schilderij, de lanssteek, werd in 1653 geschilderd door Ph. Beirnaert. Het neoclassicistische tabernakel is van 1832 en gemaakt door de gebroeders Nimmegeers, die in 1857 ook het koorgestoelte vervaardigden. De cherubijnen dateren van 1837.
Processiebeeld Sint-Eligius
Dit fraai gesculpteerde neogotische beeld uit lindenhout is in 1894 door Remi Rooms vervaardigd en werd op 1 december 1896 gewijd. Sint-Eligius is voorgesteld als bisschop onder een baldakijn. Als attribuut houdt hij een gekroonde hamer in de hand. Het beeld werd tijdens de processie meegedragen en werd ook opgesteld tijdens de paardenzegening, nu autowijding, die telkenjare plaatsvindt op 29 juni.
Glas-in-loodramen
Tussen 1922 en 1928 maakte A. Van Doorne uit Gent twaalf kleurrijke glas in loodramen. Ze werden geschonken door parochianen, zoals het raam voor Sint Eligius, of door bemiddelde burgers zoals burgemeester arts Philemon Pauwels. Gustaaf De Smul schonk twee ramen ter ere van zijn gesneuvelde zoon en overleden echtgenote. De heiligen staan in een portiek met afwisselend fronton of voluten met medaillon. Lokale geschiedenis is subtiel geïntegreerd.
Schilderij Bisschopswijding van Sint-Elooi
Achttiende eeuws schilderij van een onbekende Vlaamse meester. Vier gemijterde bisschoppen, geholpen door twee monniken, plaatsen de mijter op het hoofd van Eligius. Tot 1883 was dit het altaarstuk van het Sint Eligiusaltaar. Het maakt deel uit van een reeks van drie: in de noordbeuk wordt de eerlijkheid van Sint Elooi getoond via het aanbieden van een tweede zadel aan koning Chlotarius II; in de zuidbeuk zijn liefdadigheid en aalmoezen afgebeeld.
Van Peteghemorgel
In 1775 werd het Lambert Benoît Van Peteghemorgel geplaatst. Het telde aanvankelijk één klavier en werd in 1871 door Petrus Joannes Vereecken uitgebreid tot een romantisch tweeklaviers orgel. Tijdens de restauratie van 2010 2020 verdwenen deze toevoegingen. De orgelkas, in fraaie rococostijl met muziekinstrumenten, is van Alexander Nuten. Alleen de zuidelijke kast bevat pijpen. In 1932 werd de luchttoevoer geëlektrificeerd; de oorspronkelijke blaasbalg bleef bewaard.
Calvarie
Aan de oostzijde van de kerk staat een fraaie calvarie uit het einde van de 18de eeuw. De groep onder het afdak werd in 2020 2021 grondig gerestaureerd. Oorspronkelijk stond ze aan de noordoostzijde en werd verplaatst voor de bouw van de sacristie. Boven het beenderhuis, waarvan drie schedels werden gestolen, staat een levendig vagevuur in een kunstmatige rots. Daarboven prijkt een massief kruis met een slang. De vroegere achtergrond, het hemelse Jeruzalem, is vervangen door een bruin vlak.
