Kerk van Sint-Pieter-en-Paulus te Saint-Séverin (Nandrin) - Ontdek deze open en gastvrije religieus gebedshuis

Kerk | XII | Romaans | Katholieke Kerk

Parking Kerkhof Bedevaartsoord

Kaart

Openingsuren

01 april - 31 oktober
ma 8.00 - 18.00
di 8.00 - 18.00
woe 8.00 - 18.00
do 8.00 - 18.00
vr 8.00 - 18.00
za 8.00 - 18.00
zo 8.00 - 18.00

01 november - 31 maart
ma 8.00 - 17.00
di 8.00 - 17.00
woe 8.00 - 17.00
do 8.00 - 17.00
vr 8.00 - 17.00
za 8.00 - 17.00
zo 8.00 - 17.00

Beschrijving

Voor wie door de Luikse Condroz wandelt, wachten vele romaanse kerken langs stille wegen.
Een bijzondere plaats neemt de kerk van Sint-Petrus-en-Paulus in Saint-Séverin in. Ze ligt iets hoger dan het dorpsplein en stamt uit de XIIe eeuw, ooit priorij van Cluny.
Het is de enige getuige in onze streken van die typische architectuur, met harmonieuze vormen en een achthoekige toren: een waar juweel dat een omweg waard is.

Binnen treft men ruimte, eenvoud en warmte van lokale steen. De kerk onderscheidt zich door haar centrale toren met dubbele baaien, de oostelijke oriëntatie, het gewelf van de zijbeuken, de afwisseling van pijlers en kolommen, hun kruisvormige verdikking, de lage absis, de halfronde zijkapellen rond het koor en de spiraalvormige kolommetjes boven de pijlers.

Beeldhouwwerken sieren de zijbeuken, waaronder drie oude uit de XV-XVIe eeuw en een paneel van Jean Rocour (2005).
In de hoofdbeuk staat een Christusbeeld van Meester Balthazar (XVIe eeuw). Het doopvont in Maasse kalksteen uit de XIIe eeuw, met Syrische hoekfiguren, is zeldzaam en bewonderenswaardig. In de muren zijn grafstenen ingemetseld, andere liggen op het kerkhof.

De akoestiek is opmerkelijk en maakt de kerk geschikt voor concerten. Naast de kerk staat de pastorie, een oud kloosterpand uit de XVIe eeuw, gebouwd onder Erard de la Marck, maar niet toegankelijk.

KIKIRPA : Fototheek online

Geleid bezoek van de kerk (FR)

Foto's

Merkwaardige elementen

Buitenzicht

Bewonder de romaanse kerk uit de XIIe eeuw, uniek in België in Cluny-stijl. Vanaf de toegangspoort van de priorij, via de rue d'Engihoul, zie je haar imposant. Op het dorpsplein verschijnt ze op haar heuvel met sierlijke achthoekige toren en het oude kerkhof links. Vanuit de 'Voye di mèsse', langs de rue de l'Eglise en het kerkhof, geniet je van zicht op pastorie, tuin, vijver en de achterkant van het gebouw.

Binnenzijde

Men wordt getroffen door wijdsheid, evenwicht, eenvoud en warmte, versterkt door het glas-in-lood klaverblad boven het koor (Osterrath 1906) en de drie kleurrijke ramen in de absis. De middenbeuk is gescheiden van de zijbeuken door vierkante pijlers, afgewisseld met fijne of gebundelde kolommen, wat het geheel lichter maakt. Sierlijke, met spiralen versierde kolommetjes verlengen de stoere pijlers.

Doopvont (XIIde eeuw)

Uniek kalkstenen doopvont uit de Maas, daterend uit de XIIe eeuw. Het rust op 13 steunpunten: een centrale kolom omringd door 12 kleine zuiltjes. De vierkante kuip, halfbolvormig uitgehold, is versierd met Syrisch geïnspireerde reliëfs: per zijde twee verenigde leeuwen en op de hoeken baardhoofden, symbool van de paradijsstromen, één met kroon. Het deksel (XVIIe eeuw) kreeg in 1895 een nieuw kruis na diefstal van het oorspronkelijke.

Christusbeeld (XVIde eeuw)

Midden de middenbeuk, een eikenhouten Christusbeeld, werk van de Luikse kunstenaar Maître Balthazar en geschilderd door Maître Lambert (Lombard), schilder van het prins-bisschoppelijk paleis onder Erard de la Marck.
Let op de zware doornenkroon en de lendendoek, door de wind opgewaaid. Het dagtekent uit het einde van de gotische periode. Het waaiende kledingstuk wijst op de overgang naar de Renaissance.

Oude beelden (XV-XVIe eeuw)

In de rechter zijbeuk staan drie beelden: H. Catharina van Alexandrië (XVIe eeuw), met boek en zwaard als symbool van wetenschap en martelaarschap; S. Jan de Evangelist (XVe eeuw), met gegolfde haardos en zegenend gebaar dat een draak uit de gifbeker verdrijft; en H. Barbara (XVIe eeuw), herkenbaar aan haar toren met drie ramen en de martelaarspalm.