01 april - 30 september
ma -
di 9.00 - 19.00
woe 9.00 - 19.00
do 9.00 - 19.00
vr 9.00 - 19.00
za 9.00 - 19.00
zo 9.00 - 19.00
01 oktober - 31 maart
ma -
di 9.00 - 17.00
woe 9.00 - 17.00
do 9.00 - 17.00
vr 9.00 - 17.00
za 9.00 - 17.00
zo 9.00 - 17.00
Zondag en feestdagen : 10.30
De scène toont de heilige Jozef op sterven, terwijl hij naar Christus kijkt die hem de hemel wijst. Omringd door Maria en zijn naasten wordt hij verwelkomd door een wolk van engelen, een teken van zijn hemelse beloning. Het neoklassieke meubilair en de theatraliteit van de gebaren, versterkt door een lichtstraal, zijn kenmerkend voor de Franse barok.
Deze doopvont heeft een dubbele schaal in porfier in Empire-stijl, ondersteund door drie poten die verwijzen naar de Drie-eenheid. Elke zijde is versierd met een fakkel, symbool van het goddelijke licht. Onder de centrale schaal herinnert een slang die zich om een zuil kronkelt aan het kwaad dat door Christus, de nieuwe Adam, door de doop is overwonnen.
Dit hedendaagse werk verwijst naar het gemartelde lichaam van Christus door een brancard met zijn afdruk. De lichtgevende stof kondigt de Wederopstanding aan, terwijl het wit, symbool van het leven, uit de duisternis tevoorschijn komt. Door de eenvoud van de materialen nodigt het werk uit tot meditatie over het mysterie van de verlossing en de christelijke hoop.
De glasramen in de apsis illustreren belangrijke scènes uit het Evangelie: de overhandiging van de sleutels aan Sint-Petrus, de Goede Herder en de wonderbaarlijke visvangst. Die in de zijbeuken stellen de apostelen, de Hemelvaart van de Maagd Maria en het martelaarschap van Sint-Julianus voor, en bieden zo een visueel overzicht van het christelijk geloof.
De preekstoel, bedoeld voor het houden van preken, heeft de vorm van een gesloten tribune. Een medaillon van Christus siert de rugleuning en herinnert eraan dat de preek in zijn naam wordt gehouden. De zijden van de balustrade stellen de vier evangelisten voor met hun symbolen, terwijl de engel bovenaan het goede nieuws verkondigt.
Deze monumentale gevel, zeldzaam in een regio die gekenmerkt wordt door romaanse kunst, dateert uit de eerste helft van de 19e eeuw. De Sint-Julianuskerk werd tussen 1826 en 1831 gebouwd op de plaats van het voormalige kasteel van Sennecey. In 1860 werden aan weerszijden van de gevel twee beelden van Sint-Julianus en Sint-Maarten toegevoegd.