04 april - 18 april
ma 14.00 - 17.00
di 10.00 - 12.00 • 14.00 - 17.00
woe 10.00 - 12.00 • 14.00 - 17.00
do 10.00 - 12.00 • 14.00 - 17.00
vr 14.00 - 17.00
za 10.00 - 12.00 • 14.00 - 17.00
zo 14.00 - 17.30
01 juni - 30 juni
ma -
di -
woe -
do -
vr -
za 14.00 - 17.30
zo 14.00 - 17.30
01 juli - 15 september
ma 14.00 - 17.30
di 14.00 - 17.30
woe 14.00 - 17.30
do 14.00 - 17.30
vr 14.00 - 17.30
za 14.00 - 17.30
zo 14.00 - 17.30
van maandag tot vrijdag : 12.15
zondag : 18.00
De kerk is gesticht omstreeks 980 door bisschop Notger die zich er liet begraven. Ze werd heropgebouwd tussen 1750 en 1765 volgens het oorspronkelijke achthoekige plan. Ze herbergt drie meesterwerken van de middeleeuwse kunst.
De Sedes saptientiae (Zetel der Wijsheid) is een polychroom beeld van de Maagd met Kind precieus gesculpteerd in eik uit 1230. Dit beeld met wonderlijk gedrapeerde kleding is te zien in de derde kapel aan de linkerkant.
De Maagd en de Sint-Jan op de Calvarie in de kapel links van het koor dateren van 1250. Het zijn twee uitzonderlijke beelden die met realisme en groot vakmanschap de ingehouden droefenis weergeven van de getuigen van de kruisiging.
De kerk bezit verder een barok meubilair van hoge kwaliteit.
De Maagd Maria en Sint Jan langs het kruis, Maaslandse School (1250-1260). Ooit boven de ingang van het hoogkoor: Maria, met gordel en doorschijnend gewaad, haar gelaat verwrongen door smart, handen gevouwen, blik in verdriet. Sint Jan, hand aan het voorhoofd, deelt dezelfde verdrukking. Twee beeldhouwers, mogelijk uit verschillende Scholen, maakten deze werken, die behoren tot de oudste mosaanse kunst.
Geboren in een adellijk geslacht uit Schwaben, kreeg hij zijn opleiding in Sankt Gallen en vestigde zich aan het hof van Otto I. Als bisschop van Luik (972) startte hij de bouw van paleis en kathedraal (978 1015) en stichtte de kerken Heilig Kruis, Heilige Dionysius en Sint Jan. Hij stierf op 10 april 1008 en werd in Sint Jan begraven; exacte plaats onbekend. Beeld en bidstoel resteren van het gedenkmaal.
De zuidelijke vleugel toont sierlijke gothische gewelven. Het familiewapen van Prins-Bisschop Erard de la Marcke op een kapiteel dateert het geheel begin 16e eeuw. In de noordoosthoek van het kloosterpand bevindt zich een hoog-relief in zandsteen, ooit gepolychromerd: de gedenksteen van kanunnik Willem van Waver (+1457), die de maaltijd bij Simon de Farizeër uitbeeldt. De Dominikanen verblijven in de noordervleugel van de kloostergang.
Toen de Collegiale Sint-Jan de Evangelist in de 18e eeuw werd herbouwd, bleef de toren uit de 11e en 12e eeuw enkel met ringen verstevigd. Tijdens de Revolutie verdwenen alle klokken, maar in 1806, toen de kerk parochiekerk werd, kreeg zij de klokken van de afgebroken Adalbertuskerk. Archieven vermelden dat de beiaard driemaal werd gerestaureerd: in 1881, 1892 en in 1930 ter gelegenheid van de Wereldtentoonstelling te Luik.