01 januari - 31 december
ma 9.00 - 17.00
di 9.00 - 17.00
woe 9.00 - 17.00
do 9.00 - 17.00
vr 9.00 - 17.00
za 9.00 - 17.00
zo 9.00 - 17.00
zaterdag 18.00 (om de twee zaterdagen)
Zie het bijgewerkte tijdschema op de website van onze partner Egliseinfo
Of op de website van de parochie
Naar aanleiding van een bombardement van de vorige kerk, die dateerde uit de XVIII de eeuw, door de Duitsers in 1918, werd de architect Henri Lacoste benaderd voor het herbouwen van een nieuwe kerk. Haar stijl lijkt op de Art Déco en haar originaliteit vindt haar oorsprong in het gebruik van gewapend beton, een tot dan onbekend materiaal in de religieuze architectuur. Deze stoutmoedigheid geeft aan het dorp en het land één van de eerste moderne gebouwen geschonken.
De buitenzijde, meer conventioneel op het vlak van materialen, wordt gekenmerkt door een triangulaire gevel en een hoge achthoekige klokkentoren, verbonden aan het gebouw.
Binnenin wordt de hoofdbeuk, ritmisch verdeeld door bogen in gewapend beton. De aanwending van beton had veel voordelen: geen pilaren, veel licht, een muur van licht aan het chevet, kruisweg in de vensters van het koor, dominante groene, rode en witte kleuren voor wandbekleding in tufsteen.
Dit koorraam, dat bijna de volledige achtergrond van het koor inneemt, doet denken aan muren van licht. Het bestaat uit zes verticale rechthoeken, trapsgewijs geplaatst, met identieke, symmetrische engelen in hiëratische houding, elk met een hostie, die het altaar omkaderen bij de consecratie. Hun vleugels wijzen één omhoog, één omlaag, wat hun rol als bemiddelaars tussen hemel en aarde, tussen God en de mensen, onderstreept. Atelier Paul Leclercq, Elsene.
Het betreft de oorspronkelijke graftombe van de Heilige Aybertus (1060-1110), geboren in Espain, oerdorp van Bléharies. Als kluizenaar verbonden aan de benedictijnerabdij van Crespin (F) werd hij nabij zijn kluis begraven, maar zijn graf raakte in vergetelheid en diende eind 19e eeuw als drankbak voor het vee. Teruggevonden door pastoor E. Druez, werd de kuip in 1932 hersteld achter het hoofdaltaar volgens Lacostes plannen. Het liggend beeld is van F. Debonnaires (1932).
Origineel kunstwerk dat op een bol berust en waarvan de achthoekige kuip haar oorsprong vindt op een omgekeerde pyramide. Het baldakijn is versierd aan de binnenzijde met een mozaiek dat het Lam Gods uitbeeldt, dat op die plaats de traditionele duif vervangt. Het Lam onderstreept ook de wil van Lacoste om van heel de kerk het huis van de Goede Herder te maken.
Werk van Fernand Debonnaires (1907-1997). Door zijn sobere stijl heeft de kunstenaar op haast volmaakte wijze in de steen de monacale en nederige Aybertus weergegeven. De Heilige Aybertus werd patroon van de parochie vanaf de inhuldiging van de kerk en werd verkozen boven de Heilige Amandus, waarvan het beeld zich achteraan in de kerk bevindt.
Ze zijn talrijk en alle identiek. Ze hangen met een draad vanuit de bogen naar beneden, alle tot op eenzelfde hoogte, en hechten zich aan een metalen bol, doorboord van kleine kruisjes.
Al deze verticalen maken een harmonisch contrast met de bogen en geven een repetitief ritme weer, waarin de oosterse invloed duidelijk doorsijpelt.
Door gewapend beton te gebruiken in een religieus gebouw, verrichtte Lacoste pionierswerk in België. Grote bogen met drielobbige openingen vergroten de ruimte en laten overvloedig licht binnen. Het beton vormt de basis van de binnenconstructie, bekleed met "lap" of granitos met motieven in mozaïek op meubelen en vaste elementen. Beperkte, complementaire kleuren creëren uniformiteit en een serene sfeer die tot gebed uitnodigt.