Sint-Martinus
La chapelle
62270 Séricourt
Kapel | XVI | Klassiek | Katholieke Kerk
Kaart
Openingsuren
01 mei - 31 oktober
ma
di
woe
do
vr
za 10.00 - 17.00
zo 10.00 - 17.00
Beschrijving
Even buiten het dorp, verscholen in een groene oase in een dal, komt de kapel Saint-Martin discreet tevoorschijn als je de bocht omgaat.
Deze voormalige landheerlijke kapel behoort tot de oudste bewaard gebleven plattelandskapelletjes in Artois. Oorspronkelijk vormden Séricourt en Sibiville één enkele gemeenschap, doorkruist door het beekje Les Ayres. De parochiekerk stond toen in Sibiville en beide gebedshuizen vielen onder de nabijgelegen abdij van Cercamp. Aan het einde van de 18e eeuw gingen de twee dorpen uit elkaar en werd de Sint-Maartenskapel de parochiekerk van Séricourt, wat haar afgelegen ligging verklaart.
In de 16e eeuw werd een eerste kapel in brand gestoken door de troepen van Karel V. Het huidige gebouw werd vervolgens herbouwd met hergebruikte materialen van het oude heiligdom. Het heeft een eenvoudige plattegrond en bestaat uit een enkel schip en een koor, de oudste delen die vandaag de dag bewaard zijn gebleven. De bakstenen sacristie werd in de 19e eeuw toegevoegd tijdens een restauratie onder leiding van de architect Carré d’Arras.
Het dorp, dat gespaard bleef van de verwoestingen van de Eerste Wereldoorlog, diende als kwartier voor de soldaten van het Artois-front. De Sint-Maartenkapel, die dankzij de inzet van de 60 inwoners van Séricourt is gerestaureerd, verwelkomt vandaag de dag bezoekers en wandelaars in een rustgevende omgeving.
Foto's
Merkwaardige elementen
Het doopvont
Dit doopvont diende om het doopwater in op te vangen. Het bestaat uit een voetstuk en een bak, beide vervaardigd uit zandsteen. De bak is achthoekig en vertoont noch versieringen, noch inscripties. Hij rust op een voetstuk in een andere stijl, dat waarschijnlijk uit de 15e of 16e eeuw dateert.
Een bouwwerk dat de lokale heerschappij weerspiegelt
De drempel van de toegangsdeur bestaat uit een kleine grafsteen van blauw marmer. Vandaag de dag zijn er geen aanwijzingen meer om deze te identificeren, maar volgens de epigrafie van Pas-de-Calais zou het gaan om de grafsteen van een dame uit Carbonnel. De familie Carbonnel, leenheren van Beaudricourt, bezat waarschijnlijk een van de bestaande leengoederen.
De naakt van Sint-Maarten
Dit beeldengroepje van gepolychromeerd eikenhout was bevestigd aan de zuidelijke muur van het schip. Het werd op 20 december 1955 geklasseerd als historisch monument. Het raakte in 1973 licht beschadigd en werd in 1981 gerestaureerd. Het beeldhouwwerk verbeeldt de beroemde episode uit het leven van Sint-Maarten, het moment waarop de heilige, destijds legionair in de buurt van Amiens, zijn mantel deelt met een bedelaar. Dit beeldhouwwerk, dat symbool staat voor de volkskunst, werd in 2011 uit de kerk van Séricourt gestolen. Alleen de sporen van de bevestiging aan de muur zijn nog overgebleven.
De klok
De kerkklok hangt in een kleine klokkentoren, ook wel klokkentorenmuur genoemd, die een verlengstuk vormt van de gevel. De klok wordt beschut door een klein leien dak. Er staat de volgende inscriptie op:
De gieter van deze klok stamt af van de familie Gorlier, een familie van gieters die zeer actief was in het departement Pas-de-Calais en afkomstig was uit Frévent.
De Eerste Wereldoorlog
Buiten, op de zuidelijke muur van het schip, zijn drie graffiti te zien van Engelse soldaten die in april 1916 door Séricourt trokken. Ze hebben hun namen achtergelaten: W. Dallenger, A. Webb en G. Woolmore, evenals een verwijzing naar hun rang: ze behoorden tot de Royal Engineers (genie-regiment).
