Sint-Leodegarius

Er is al vanaf de 11e eeuw sprake van een eerste kerk, gebouwd door de graven van Boulogne en Lens. Deze kerk, met een middeleeuwse uitstraling, is vereeuwigd in de Albums de Croÿ uit de 17e eeuw, de tijd waarin de eerste instabiliteit de toren deed instorten. Vanaf 1779 werd een ingrijpende reconstructie uitgevoerd.

In de 19e eeuw veranderde de opkomst van de steenkoolwinning Lens en het mijnbekken ingrijpend. De massale toestroom van buitenlandse arbeiders leidde tot de oprichting van mijnwerkerswijken met eigen kerken. Aan de vooravond van de Eerste Wereldoorlog telde de stad bijna 35.000 inwoners en 8 kerken. De in het stadscentrum gelegen Saint-Léger-kerk was toen een van de belangrijkste stadsoriëntatiepunten. Vervolgens werd de stad al snel bezet en werd de kerk, die als observatiepost werd gebruikt, in januari 1916 volledig verwoest. Kort na 1918 stond de wederopbouw centraal in de debatten van de gemeenteraad, die het project aanvankelijk afwees. Pas dankzij de inzet van de burgemeester en volksvertegenwoordiger Émile Basly werd de wederopbouw, toevertrouwd aan de architecten Jean Goniaux en Pierre Delannoy, goedgekeurd. De werkzaamheden begonnen in 1923 onder het toeziend oog van de gelovigen, die bijeenkwamen in een barak die ter beschikking was gesteld door Félix Bollart. 

De ligging en de oude uitstraling van de kerk zijn behouden gebleven. De vernieuwing zit hem in de constructie en in een techniek die tijdens de wederopbouw onmisbaar was geworden: gewapend beton, waardoor de muren lichter konden worden gemaakt en verzakkingen van de grond konden worden beperkt. Zo heeft de kerk haar Franse barokke karakter teruggekregen, terwijl ze tegelijkertijd een sobere decoratieve stijl uitstraalt.