Sint-Stefanus

Men vermoedt dat Melsen al in de 8ste eeuw bekeerd was, al vernietigden Noormannen de sporen. In 1147 stond er onder het patronaat van de abdij van Ename opnieuw een kerk. 

Ze grenst aan pastorietuin en kerkhof, bereikbaar via een hek vanaf een rustiek plein of via het rondboogpoortje in de kerkhofmuur en de kerkwegel naar het parochiecentrum. Het betreft een eenbeukige kerk met vier traveeën en een vierkante, spitse toren. De beuk gaat terug tot de 15de eeuw en bevat romaanse elementen; toren en koor werden in 1654 55 toegevoegd of vergroot, wat op het koor staat vermeld. De opvallend spitse toren gaf aanleiding tot de uitspraak: “Melsen, scherp als een elsen”.

Belangrijk zijn de gipsen kopieën van marmeren beelden van dorpsgenoot Karel Van Poucke (1740 1809); één beeld werd in 1918 verbrijzeld. Van Poucke woonde in Melsen, waar zijn zoon Karel (1790 1862) en kleinzoon Alfred Verhaeghe (1822 1876) burgemeester waren. Verder zijn er het Van Peteghemorgel (1834), een 16de eeuwse doopvont, 17de eeuwse lambrizering, biechtstoelen en zijaltaar met het wapenschild Goubau (nu ook dat van Melsen), obiits uit de 19de en 20ste eeuw van families De Smet De Naeyer, Verhaeghe, Maelcamps de Landegem en Van der Stichele, en de kruisweg van Michel De Loore (1938). 

De kerk ligt op twee fietsroutes, Scheldevalleiroute en Rodelandroute, en aan het Kappellekenswandelpad (langs Melsen, Schelderode en Vurste).

KIKIRPA : Fototheek online