01 januari - 31 december
ma 10.00 - 17.00
di 10.00 - 17.00
woe 10.00 - 17.00
do 10.00 - 17.00
vr 10.00 - 17.00
za 10.00 - 17.00
zo 10.00 - 17.00
De kerk bevindt zich op een rotsachtige heuvel boven de Senne. Ze werd opgetrokken uit lokale natuursteen en heeft een harmonieuze uitstraling ondanks de vele veranderingen die ze doorheen de eeuwen heeft ondergaan. Een deel van het gebouw is romaans, maar het grootste deel van de kerk werd opgetrokken in de 16de en 17de eeuw waardoor ze er voornamelijk gotisch uitziet. De toren is bekroond met een piramidale spits.
Aan de ingang staat een origineel, hedendaags beeldhouwwerk van Claire Kirkpatrick, genaamd «Le loupiot» (het kindje). Het stelt een personnage voor met een lange snuit dat half mens, half dier is.
De restauratie van 2004-2006 maakt dat het interieur opnieuw fris en helder oogt zodat het sobere decor van deze kerk helemaal tot zijn recht komt. Let op de oude grafsteen van G. de Ghavre († 1447) en B. du Bos († 1464).
Boven het raam van de ingang, komt een klein hoofdje uit de muur. Zijn vriend doet, enkele meters hoger, hetzelfde. Tot slot waakt een derde eveneens over de omgeving, vastgemaakt aan het torentje van de trap van de klokkentoren. Het zijn evangelisten, maar de vierde is jammer genoeg verdwenen. Als symbolen van de Blijde Boodschap, versierden hun hoofden de zeer oude doopvonten, die teruggaan tot de XII-de eeuw, of misschien zelfs nog ouder.
Het koor en zijn ramen in cirkelboog (rondboog) gaan terug tot de Romaanse periode (XII-de eeuw).
De huidige sacristie was eerst de oude privékapel van de heren (de deur links van het koor). Zij kwamen binnen via een kleine deur, verborgen aan de achterkant van de kerk, nog altijd zichtbaar. Een opening werd vervaardigd in de muur die uitgeeft op het koor. Op die manier konden de heren de mis bijwonen zonder zich tussen het volk te begeven.
In die tijd kwamen de heren en de vertegenwoordigers van het dorp samen in de gemeenschapszaal, gebouwd in het hart van de kerk. Zoals de hoofdbeuk en zijn kapellen, gaat hij terug tot de XVI-de eeuw en vertegenwoordigt hij gotische bijzonderheden. Vandaag is hij niet toegankelijk maar men kan zich een idee vormen van hoe het was als een gemeentezaal door de dichtbij gelegen kerk van Horrues te gaan bekijken.
In de linkerkapel, aan de noordelijke arm van het transept, waken twee witte, lichte gezichten over de kerk: Guillaume de Gavres en zijn echtgenote Béatrix du Bos. De grafplaat lag oorspronkelijk horizontaal op stenen met leeuwenvormen. Liggend, hoofd op een kussen, wachten zij op het laatste oordeel. Hun praalkleren versmelten met het fijne gotische decor, met kleine bloemenmotieven, begeleid door een leeuw en een hond, symbolen van kracht, trouw en de vier evangelisten.
Het dorp brandde als gevolg van een liefdesgeschiedenis. Jacqueline de Bavière, gravin van Henegouwen en vrouw van de hertog van Brabant, verliet hem voor de zoon van de koning van Engeland. Guillaume de Gavres, heer van Steenkerque, moest kiezen tussen trouw aan de hertog of steun aan de gravin. Hij koos voor Jacqueline. Als vergelding stak Jan IV van Brabant het dorp in brand, maar spaarde Guillaume de Gavres’ leven.
In Steenkerque, leengoed van Guillaume de Gavres, zal de kerk uw handelingen observeren. U passeert dan de weg naar Petit-Enghien voordat u aankomt in de middeleeuwse stad Enghien. Je ontmoet Jonathas, Sint-Eligius en lokale heren.
Maak in Horrues kennis met Sint Maarten, Sint Hubertus en hun emblematische dieren. Volg in de voetsporen van Boudewijn IV de bouwer in Braine-le- le Tellen. Tot slot volgt u de Brainette vallei naar Steenkerque, het dorp van de molens.
De kerken, die al eeuwenlang met trots zijn gebouwd, zijn getuigen van de plaatselijke geschiedenis. Met kastelen en boerderijen vertellen ze over een tijdperk en zijn gebruiken. Bent u meer een autopersoon? Onze vierde route biedt u alle gebouwen uit het programma. Een geweldige manier om alles over de regio te leren!