01 april - 31 oktober
ma 10.00 - 19.00
di 10.00 - 19.00
woe 10.00 - 19.00
do 10.00 - 19.00
vr 10.00 - 19.00
za 10.00 - 19.00
zo 10.00 - 19.00
01 november - 31 maart
ma 10.00 - 17.00
di 10.00 - 17.00
woe 10.00 - 17.00
do 10.00 - 17.00
vr 10.00 - 17.00
za 10.00 - 17.00
zo 10.00 - 17.00
Zondags in juni: Barokke muziekfestival rond het orgel
2de en 4de zondag van de maand : 11.00
De kerk van Vic is het onderwerp geweest van vele reconstructies: het koor stortte tweemaal in, in de 15e en 16e eeuw, en werd herbouwd met een platte chevet (je kunt het zien door rond de kerk te gaan). Tegelijkertijd werd ook het schip getransformeerd. Van een typische Hallekerk in de regio die wordt gekenmerkt door drie schepen van gelijke hoogte, worden de gangpaden verlaagd om het centrale gedeelte te ondersteunen. Het plafond werd in de 18e eeuw geïnstalleerd ter vervanging van het instortende gewelf. De reconstructie van de klokkentoren in de 19e eeuw zorgde er tenslotte voor dat de Vicois-revolutionairen, die toch erg religieus bleven, werden veroordeeld tot de volgende zin: "de Fransen erkennen de onsterfelijkheid van de ziel".
Buiten, op de zuidmuur van de kerk staan veel kalkstenen grafmonumenten, die getuigen van de locatie van het voormalige kerkhof van de Oude Meester. In de kapel Onze-Lieve-Vrouw van Goede Hulp bevinden zich de overblijfselen van de rijke personages van Vic, met name van de familie Hoffelize.
Al deze schatten die u zult ontdekken maken de kerk sinds 2015 tot Historisch Monument.
Dit kruis in polychroom eikenhout is gemaakt aan het einde van de 15e of begin 16e eeuw. Tijdens de Eerste Wereldoorlog werd Christus beschermd door de inwoners van Vic. Het hoofd en de elementen van het lichaam waren verborgen in verschillende delen van de kerk en het dorp.
Het houtwerk van het koor is afkomstig uit de voormalige premonstratenzerabdij van Salival en illustreert de Lodewijk XV-stijl met zijn vergulding, engelen en originele vuurpotten. Schilderijen maken het geheel compleet, waaronder dat van de Maagd Maria, Sint-Jozef en Sint-Marien, herkenbaar aan de bijenkorf en de beer. Rechts is een apotheose van Sint-Pieter Fourier te zien, die door engelen naar de hemel wordt gedragen. Dit schilderij heeft als model gediend voor verschillende beroemde werken. Links staat een groot beeld van de Maagd Maria in kalksteen uit Jaumont, afkomstig uit Salival, dat opvalt door de verfijnde details uit de 15e eeuw.
Deze 16e-eeuwse polychrome houten Pietà stelt de Maagd voor die Christus na de kruisiging vasthoudt, een thema van Duitse oorsprong dat in Lotharingen wijdverspreid is. Het beeld, dat in het begin van de 20e eeuw verguld werd, is onlangs gerestaureerd, waardoor de oorspronkelijke kleuren weer zichtbaar zijn geworden. Het onderzoek dat bij deze gelegenheid werd uitgevoerd, levert waardevolle informatie op over de technieken en pigmenten die door de beeldhouwers uit de renaissance werden gebruikt.
Het orgel van Vic-sur-Seille, gebouwd in 1750, is een instrument in Lodewijk XV-stijl. Het werd in 1953 door Blesi-Haerpfer herbouwd en in 1998 vervangen door een nieuw orgel van Gaston Kern, dat achter het 17e-eeuwse buffet, geklasseerd als historisch monument, werd geïnstalleerd. Het huidige instrument, dat op 18 oktober 1998 werd ingewijd, heeft drie klavieren, negenentwintig registers en ongeveer 2000 pijpen.
Dit doopvont is gemaakt van witte kalksteen uit de late zestiende eeuw. De steun is ouder, gebeeldhouwd in okerkalksteen in de 15e eeuw. Vele persoonlijkheden uit Vicenza werden hier gedoopt, waaronder de beroemde schilder Georges de La Tour, op 14 maart 1953.
Het gebeeldhouwde timpaan dateert uit het einde van de 13e of het begin van de 14e eeuw en vertelt de legende van Sint-Marien, de patroonheilige van de kerk. Op twee registers wordt het leven van de 6e-eeuwse kluizenaar weergegeven: gevoed door beren, soldaten biechtend onder de duif van de Heilige Geest, onderwijzend, de berouwvolle plunderaars ontvangend en vervolgens doopend. Dit gebeeldhouwde verhaal illustreert zijn spirituele en missionaire rol.