01 januari - 31 december
ma 15.00 - 17.00
di -
woe 15.00 - 17.00
do -
vr 15.00 - 17.00
za -
zo -
11 december - 06 januari
ma 15.30 - 17.30
di 15.30 - 17.30
woe 15.30 - 17.30
do 15.30 - 17.30
vr 15.30 - 17.30
za 15.30 - 17.30
zo 15.30 - 17.30
01 april - 21 april
ma 15.30 - 17.30
di -
woe -
do 15.30 - 17.30
vr 15.30 - 17.30
za 15.30 - 17.30
zo 15.30 - 17.30
26 augustus - 30 augustus
ma 15.00 - 18.00
di -
woe -
do 15.00 - 18.00
vr 15.00 - 18.00
za 15.00 - 18.00
zo 15.00 - 18.00
De bakstenen neogotische Sint-Pieterskerk uit 1878-1880 is een ontwerp van architect Charles Demaeght. Het meubilair is evenwel ouder: zo dateert de stenen doopvont van 1597 en zijn de twee biechtstoelen vroeg-18de-eeuws.
In 1896 kregen de broers Adrien en Salomon Van Bever de opdracht een orgel te bouwen voor de nieuwe kerk. Het instrument sluit aan bij de toen heersende romantische traditie. De Kortenbergse orgelbouwer Jean-Pierre Draps voert een restauratie in fases uit.
Robert Van den Haute, Jean-Paul Denis en Guy Paulus publiceerden ‘900 Jaar Christelijke aanwezigheid te Jette, 1095-1995’, bij de viering van het jubileum van de parochie St.-Pieter. Behalve op het orgel vestigen zij de aandacht op de volgende interieurelementen.
Het praalgraf van de familie de Villegas bevindt zich in de linkerzijbeuk. Het is vervaardigd uit zwart marmer en draagt bovenaan in wit marmer het wapenschild van het adellijk geslacht de Villegas, laatste heren van het Graafschap Sint-Pieters-Jette
Bekijk zeker het houtsnijwerk eens van nabij: de medaillons op de biechtstoelen, zoals het medaillon van de H.-Hiëronymus (aan de linkerkant), dat van de H.-Gregorius de Grote (aan de rechterkant) en dat van St.- Pieter (boven het linker zijaltaar, met de haan links afgebeeld).
De processievaandels, op twee plaatsen, komen van de broederschappen, lekenorganisaties die zich inzetten voor een bepaald godvruchtig doel, die sinds de 18de tot in het begin van de 20ste eeuw hebben bestaan in de parochie.
Het pronkstuk van de kerk is het Mariabeeld met het Kind Jezus, vooraan rechts in de kerk, maar liefst 1,90m hoog. De doopvont is wellicht het oudste kunstwerk van de kerk (1597).
KIKIRPA : Fototheek online
Het praalgraf van de familie de Villegas staat vóór de afgesloten deur in de linkerzijbeuk. Oorspronkelijk opgericht in de kapel van de Annunciaten te Brussel, werd het na de sloop in 1784 overgebracht naar Jette. Bij de bouw van de neogotische kerk bleef het behouden. Het monument in zwart marmer draagt bovenaan een witmarmeren wapenschild. Het Latijnse opschrift vermeldt Gaspar de Villegas (†1785) en zijn echtgenote Isabella Vanderlaen (†1783).
In 1896 gaf het kerkbestuur van Jette de broers Adrien en Salomon Van Bever de opdracht een orgel te bouwen voor de nieuwe neogotische Sint-Pieterskerk. Sinds 1880 runden zij een eigen bedrijf in Laken en hadden grote invloed op de orgelbouw van eind 19de tot begin 20ste eeuw. Het orgel, geplaatst in 1898, geldt als een van hun mooiste romantische creaties. De orgelkast is uitgevoerd in neogotische stijl.
De biechtstoelen dateren uit de 18de eeuw en zijn eikenhouten meubelen uit de vorige kerk of de abdijkerk van Dielegem. Tussen de stoelen staan medaillons van kerkvaders, vervaardigd in de 17de eeuw. Links H. Hiëronymus met wijngaardtwijgen en druiven, vertaler van de Vulgaat. Rechts H. Gregorius de Grote met pauselijke gewaden, duif en engeltjes met schild. Boven het zijaltaar Sint-Pieter met haan, in wanhoop, 18de-eeuws eiken werk.
Naast het medaillon van Sint-Pieter staat één vaandel, twee andere langs het koor. Ze behoorden tot Broederschappen die van de 18de tot vroege 20ste eeuw in de parochie actief waren. Deze lekenorganisaties dienden een godvruchtig doel en verrichtten werken van naastenliefde. De vaandels, gedragen in processies, kwamen uit de kapel van het klooster van de Dames van het H. Hart. Ze verwijzen naar het Sacrament (1751), St.-Franciscus-Xaverius (1865) en de H. Familie (20ste eeuw).
Het pronkstuk van de kerk is het Mariabeeld met Kind Jezus, rechts vooraan. Het 1,90m hoge beeld toont de Vrouw met de maan onder haar voeten (Openbaring 12,1-7), gekroond als Koningin van de hemel. Het werd gerestaureerd tussen 1959 en 1962 door het K.I.K. en draagt het monogram AV, verwijzend naar de Mechelse beeldhouwer Abraham Van Avont (17de eeuw).
De doopvont is het oudste kunstwerk van de kerk, gedateerd uit 1597; het messing deksel draagt het jaartal 1778. Ze staat in de rechtse dwarsbeuk in een uitholling. Gelovigen maken bij binnenkomst een kruisteken met wijwater, herinnering aan hun doopsel. Daarom staan wijwatervaten bij de hoofdingang, met arduinen voetstukken in kolomstijl. Aan de zijingang is een vat ingebouwd met het symbool IHS: Jezus onze redder.