Sint-Maarten

Graflegging

Ath bezit twee waardevolle grafleggingen, waaronder een van de oudste van Europa. Het stuk bij ons dateert van 1520-1550 en is gehouwen uit witte Avesnes-steen. In 2009 kreeg het zijn polychromie terug en een plaats in een geklimatiseerde vitrinekast. Het was vermoedelijk deel van het grafmonument van een ridder van het Heilig Graf, misschien Jean Zuallart. Na de plaatsing van de kruisweg kwam het in een nis eronder; het binnenste deel is nu beschermd.

Kruisweg

Onze kerk bezit midden in de stad een kruisweg uit 1525-1575. Hij vormde, tegelijk met de graflegging, vermoedelijk het eindpunt van een kruisweg op de stadsmuren. Na de ontmanteling ervan bereikte hij de kerk en kwam hij onder het Broederschap van de Passie. Oorspronkelijk waren er zes figuren; vijf bleven over nadat Maria Magdalena in 1922 door slecht weer werd vernield. Al 20 jaar onder een luifel draagt hij nog sporen van oude polychromie.

De "oude horloge"

Wijzerplaat in de slanke kerktoren, opvallend door zijn enkele naald. Het zou een van de oudste uurwerken van Europa zijn: al in 1360 vermelden parochierekeningen onderhoud van het mechanisme. Oorspronkelijk hing het in het belfort op de Grote Markt, afgebroken in 1774. Daarna verhuisde het naar de kerktoren en werd het in de jaren 1990 opnieuw in gebruik genomen; het oorspronkelijke mechanisme wordt sindsdien door moderne techniek ondersteund.

Triptiek

Volgens een in 2010 ontdekt parochiedocument bestelden de pastoor en schepenen in augustus 1605 een triptiek bij François de Saive: centraal een kruisiging, links de kruisdraging, rechts de kruisaflegging. Op de achterzijden staan een triomferende Christus en een onbekende schenker. Sint-Arnoldus en Sint-Erasmus waren voorzien maar werden niet afgebeeld. Andere werken van dezelfde meester staan in de inventaris van l’Hôpital de la Madeleine.

Orgel

Het orgel, toegeschreven aan Sébastien Lachapelle uit Thuin, werd in 1748 geleverd. Restauraties volgden in 1776 door Pieter Van Peteghem en in 1804 door zijn zoon. Oorspronkelijk had het twintig registers. Ingrepen tussen 1820 en 1911, vooral door de gebroeders Slootmaekers, wijzigden het sterk. Delmotte herstelde het in 1986 zonder succes; in 1995 gaf Schumacher het zijn klank terug. Een nieuwe interventie is gepland. Het oksaal draagt medaillons van David en Sint-Cecilia.

Doopvonten

Oorspronkelijk geplaatst aan de ingang van de kerk in een klein baptisterium, werden ze tien jaar geleden verplaatst naar de Kapel van het Heilig Hart om hun waarde te benadrukken. Dit unieke, sobere en mooie stuk is een schenking van Philip Desmaistres uit 1591. De cirkelvormige kuip van blauwe hardsteen heeft grote voetringen, het monogram van de schenker en de inscriptie. Een koperen deksel uit 1803 verdween; in 2002 werd het door Clabots de Dinant hersteld.

Download de plattegrond