Sint-Lambertus
Place Paul de Barchifontaine 1
6500 Barbençon (Beaumont)
Kerk | XVI-XVIII | Gotiek, Renaissance, Barok, Klassiek | Katholieke Kerk
Kaart
Openingsuren
01 juni - 30 september
ma 10.00 - 18.00
di 10.00 - 18.00
woe 10.00 - 18.00
do 10.00 - 18.00
vr 10.00 - 18.00
za 10.00 - 18.00
zo 10.00 - 18.00
01 oktober - 31 mei
ma -
di -
woe -
do -
vr -
za 10.00 - 18.00
zo 10.00 - 18.00
Geleide bezoeken
Voor kleine groepen kunnen rondleidingen worden georganiseerd.
Contact:
Jacques Moriamé: +32 479 11 12 45 - jmoriame59@gmail.com
Beschrijving
Gebouwd op de resten van een ouder gebouw, heeft de kerk een prachtige toren in gotische Henegouwse stijl, oorspronkelijk gebouwd in de 16e eeuw (sluitsteen uit 1589) en herbouwd in 1720. Dit jaar vieren we haar driehonderdjarige verjaardag. Het middenschip en de zijbeuken dateren uit de jaren 1660, het barokke zuidelijke zijaltaar uit het einde van de 17e en het begin van de 18e eeuw. Het dwarsschip en het koor werden in de 18e eeuw in klassieke stijl toegevoegd, waardoor het gebouw een harmonieuze mix van stijlen toont.
Sinds 1955 is de kerk geklasseerd als monument. Tussen 1967 en 1975 werd zij grondig gerestaureerd onder leiding van architect Simon Brigode.
Bezienswaardig zijn de prachtige deur van de Prins de Ligne (1666), het barokke altaar gewijd aan de heilige Lambertus, het altaar van Onze-Lieve-Vrouw van de Lichten, de vele votiefmonumenten in lokaal marmer en het oude kerkhof rondom de kerk.
Zowel de stenen elementen als de vele kleine schatten in het interieur herinneren aan het traditionele geloof en de rijke geschiedenis van Barbençon, waardoor de kerk en het dorp behoren tot de mooiste en meest charmante plekken van Wallonië.
KIKIRPA : Fototheek online
Foto's
Merkwaardige elementen
De gotische deuropening
Aan de zuidkant van de kerk staat een fraaie laatgotische poort (eind 16de eeuw) met schuine verwijdingen, prismatische basementen en een bovendorpel met fleuron en wapenschild. Boven de deur hangt een groot paneel met het wapen van de Prinsen van Ligne, Heren van Barbençon. In gotische letters blijft de leus “Tant que dure” zichtbaar. De datum 1666 verwijst naar de verfraaiingswerken die in de 17e eeuw onder Prins Albert werden uitgevoerd.
Het barokaltaar
Het zijaltaar aan de zuidkant (eind 17e - begin 18e eeuw) is in de zuiverste barokstijl: rood en grijs marmeren tafel, gemarmerd houten retabel, gedraaide zuilen versierd met gebladerte en wijnranken, engelen en cherubijnen, bekroond door een beeld van Sint-Lambertus, aan wie de kerk is gewijd. Sint-Lambertus is ook te zien in het grote glasraam rechts en in de nis links. Op het altaar zelf staat een prachtig polychroom houten beeld van Sint-Jozef en het Kind.
Het altaar gewijd aan Onze-Lieve-Vrouw van het Licht
In het zijaltaar aan de noordkant herinnert een mooi beeld van de Maagd en het Kind aan de speciale devotie van de inwoners van Barbençon voor Onze-Lieve-Vrouw van het Licht. Elk jaar op 15 augustus brengt een processie Onze-Lieve-Vrouw terug naar de kapel die aan haar gewijd is op de hoogten van het dorp, onder begeleiding van muziek en een militaire escorte. Haar “terugkeer” in de kerk, op het geluid van trommels en fluiten, blijft tot op de dag van vandaag een emotioneel moment.
Grafplaten en votiefnissen
Talrijke grafplaten sieren de zuilen, de muren en de vloer van de kerk. Ze vermelden de heren van Barbençon, hun bedienden of de pastoors. In het koor van de kerk zijn vooral de marmeren doopvont en de nissen gewijd aan de heiligen die vroeger door de dorpelingen werden vereerd de moeite waard. Er is genoeg marmer voor iedereen.
Het hoofdaltaar
In Lodewijk XV-stijl is dit een groot retabel van wit en grijs gemarmerd hout. Het heeft mooie zuilen met vergulde kapitelen en een baldakijn met een beeld van God de Vader, omringd door vergulde stralen. In het midden hangt een groot schilderij van een onbekende kunstenaar met de Hemelvaart van Christus. Het hoofdaltaar is vandaag de dag waarschijnlijk minder opvallend dan toen het werd gebouwd tussen 1740 en 1760, en daarom wordt het momenteel gerestaureerd.
De grafsteen van Marie Poschet
Marie Poschet, die in 1767 overleed, kwam uit een rijke smedenfamilie en trouwde met een plaatselijke edelman, meneer de Colnet, meester-glasblazer. Het mooie grafmonument dat haar graf sierde, toont het vakmanschap van de marmerbewerkers uit de regio en weerspiegelt de kijk op de dood in die tijd. De stele draagt nog steeds de sporen van de schade die tijdens de Franse Revolutie werd aangericht, toen Barbençon in 1789 nog bij Frankrijk hoorde.
