01 januari - 31 december
ma 9.00 - 17.00
di 9.00 - 17.00
woe 9.00 - 17.00
do 9.00 - 17.00
vr 9.00 - 17.00
za 9.00 - 17.00
zo 9.00 - 17.00
Volgens de legende van het miraculeuze beeld van Onze-Lieve-Vrouw van Lissewege plaatsten vissers uit Koudekerke (het huidige Heist) hun fuiken in de putten en kreken tussen het lis. Op een dag haalden zij een Mariabeeld op en namen het mee, maar de volgende dag lag het opnieuw bij de waterput. Daarom werd de kerk op die plek gebouwd; het deksel is nog zichtbaar. Het oorspronkelijke beeld ging verloren bij een brand in 1586; rond 1624 kwam een nieuw beeld in gebruik.
In de kerk zijn enkele merkwaardige ingemetste grafstenen terug te vinden die teksten vermelden ivm de broosheid en de vergankelijkheid van het aardse leven. Een ervan luidt als volgt Menschel vorme spyse voor de worme van cleid weirde wilt myne gedyncke die ligge en styncke int slyck der eirde. In vrede moet zy rusten. Amen. Vreugt oft Noot T'Einde de Dood.
Walram Romboudt, een plaatselijke meester-timmerman, vervaardigde in het jaar 1652 het doksaal en de orgelkast. Het orgelmechaniek is van 1808 en werd vervaardigd door Karel Van Peteghem. In 1994 werd het orgel grondig gerestaureerd oa dankzij een schenking van Dhr William Vanden Heuvel, een Amerikaans advocaat en diplomaat met roots in Lissewege.
In de zijbeuk, onder de orgelkast, herinnert een infobord aan deze donatie.
In het koor van de kerk bevinden zich koorbrandvensters van Crespin-Crickx met de titelpatronen; Onze-Lieve-Vrouw, Sint-Jacobus en Sint-Eligius met de wapenschilden van respectievelijk Vlaanderen, Lissewege en Ter Doest.
Verder tref je in de Kerk nog enkele waardevolle schilderijen aan van oa Jacobus van Oost de Oude (OLV Bezoeking), Jan Maes (St-Jacob van Compostella) en Marc van Duvenende (Christus aan het Kruis).
De preekstoel werd vervaardigd door Walram Romboudt, een plaatselijke meestertimmerman (ca. 1598-1668).
De 49,5 meter hoge toren is zeker een bezoek waard. Via een stenen wenteltrap en een korte houten trap bereik je het torenplatform met een prachtig uitzicht over de wijde omgeving. Onderweg kom je langs de klokkenzolder met vier grote galmvensters. In eiken stoelen hangen zes klokken: drie stalen en drie bronzen. De bronzen klokken vervangen de exemplaren die tijdens de bezetting (1940-1944) werden weggenomen. Ook is er een kleine beiaard.